Cetusan hati, ilham jiwa, luahan rasa, tarian jari, sulaman kata, tersebut cerita..

Friday, 5 December 2008

Say what?

Hmmm.. sungguh le lama tak update, kan. Fara tu, boleh eksyen-eksyen lak yang dia rajin update. Takpe.. no worries.. *mode jeles*

Benonya, bila dah lama tak udpate, aku dah tak berapa nak reti update dah. Kalau ada pun cite yang aku ada rasa nak update, aku update je dalam otak aku. Boleh gitu? Nak merealisasikan cite tu kat blog, tatau bila. *Owh tetiba rasa macam nak makan sweets.. nak makan kek ke, cookies ke..! Hish!*

Anyway, meh le aku share sikit-sikit cite yang aku ingat..

Aku nak share cite pasal anak buah aku, Alia, who turned 4 last October. Dia ni petah cakap, dari kecik lagi. Tapi, kids being kids lah kan. Innocent and naive. Nak dijadikan cite, last wiken kat umah parents aku.. aku tengah nak siapkan anak buah aku lagi sorang, Mamat, yang baru lepas mandi. Lepas mandi, nak bersiap, harus le dia berbogel. Biasalah kan, budak kecik. Mamat tu baru nak masuk setahun setengah gitu.

Tengah aku nak lapkan si Mamat ni, Alia ada sama.. Mama Alia ni pun ada sama. Sekali, si Alia berkata-kata dengan penuh innocentnya sambil tersenyum kecik.. "Eeeee.. kecik je pepet Mamat..." Huh? Muahahahahaha! Aku, pandang Alin, pastu both tahan gelak. Mata masing-masing dah buntang-buntang. Kalau mata aku besar, mata Alin lagi besar, occayy!! Tanak gelak sebab kang Alia malu, and mana tau terus segan tak bertempat lak. So, aku pun cubalah untuk mengcorrectkan kata-kata dia secara machonya.. "Bukan pepet lah. Mamat boy. Boy takde pepet", cakap aku dengan nada lembut gitu. Lepas aku cakap gitu, Alia sambung lak sambil senyum-senyum macam lawak gitu, "Eeeee.. kecik je pantat Mamat...." Huh??? Aiyoyoyoyoyoyoyo!!! Matilah tak tau camana nak tahan gelak!! Muahahahaha!! Terpaksa le aku bantai gelak sebelum betulkan lagi Alia! Aiyoyoyoyo! I tell you!! Sungguh le cute!

Opppss.. aku lupa nak kasi disclaimer awal-awal tadi kan.. Kot le ada yang offended dengan cite aku tu kannn.. Too bad lah. Nak buat camana.. kids, they say the darnest thing.

After that, aku wonder.. Being a Malay, nape words yang refer to our genital parts tu kan, macam taboo lak kalau sebut, eh? Kalau sebut, it's mencarut. Tapi kalau sebut in English, tak. Awat eh? Kot mak bapak memang cakap English all the way kat umah, leh le ajar anak refer to benda tu as penis and vagina. Tapi kalau tak, tok leh ke ajar kote and pantat? Muahahahaha!! Aiyoyoyoyo!! What an entry, kan??? Hahahahaha.. Blame it on my niece, occaayyy!! But seriously, nape tak leh? What should be the word to use in Malay to refer to those parts? Zakar? Faraj? Aiyoyoyoyoyo!!

Hahahahahaha..

Oklaha.. Cukuplah tu entry hari ni. Renung-renungkanlah.. Muahahahaha!

Selamat Hari Raya Haji, koreng!!

Angah

Thursday, 20 November 2008

Aiyooo!! Meeting lagi???

Occayyyyy!! Hahahahaha.. ada orang marah aku terus bermain dengan angka?? *jeling Fara* Well, apa kata mari bermain dengan mesyuarat, nak?? Kerana ituuulah tema aku sekarang!

I tell you, dulu, aku ingat, orang gomen je yang suka meeting. Meeting untuk decide apa yang nak didiskaskan dalam meeting akan datang. Rupanya, aku ada bos baru yang lebih gomen dari orang gomen. Entah-entah, orang gomen pun takde kerap meeting dah now ni. Err.. jangan marah aaa orang gomen.. Perumpamaan je tu. Now ni, aku lak yang over meeting. Gilos!

Meeting hari Isnin, untuk tau apa result meeting hari Jumaat lepas. Pastu, meeting hari Selasa nak tau apa plan of action. Meeting Rabu lak, nak tau apa status. Meeting Khamis, nak update so that nak tau apa yang akan diupdatekan pada meeting Jumaat. And Jumaat lak, meeting lagi untuk diskas status. Boleh gitu?? Aku rasa dah nak muntah hijau dah kalau orang sebut meeting. Rasa macam nak je aku tempik bos tu, sudah-sudah lah tu meeting.

Dah tu, dia ni gila cakap. Tapi, ada hati tanya orang lain nape orang lain tanak cakap dalam meeting. Yelah, kot cakap, pastu nak kena cantas je apa yang dicakap, apa yang dicadang, suma pun naik muak le nak mencadang, kan? What's the point? Baik kasi chan kat dia tu yang suka nak bercakap, kan?

Tadi, aku sent an email kasi cadangan to improve a process. Aku ingatkan, boleh le diskas dalam meeting petang tadi. Tapi ropanya, dia reply email aku, soh aku jumpa dia, untuk diskas dengan dia before masuk meeting?? WTF??? Meeting before meeting?? Aiyoyoyoyoyoyoyoyo!! Ngalahkan menteri kabinet nak buat belanjawan negara, tau! Aiyo!!! Pastu, meeting petang tadi, dok diskas isu yang akan dimeetingkan lagi minggu depan. Boleh?????? Grrrrrrrrr!!! Camno tu?? Tolongggglahhhh!!! Bangang!

Sekarang ni, aku dengan colleague department aku, dah jadik joke lak perkataan meeting tu. Sikit-sikit, meeting dulu. Muahahahahaha...

So korang, bila kita nak meeting ni?? Aku rinduuuu ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh... YM pun dah lama tak leh nak hidupkan! Asik meeeeetinggggggggggg je le ni! Entah bila nak buat keje, tatau!

Sekian.

Angah

Thursday, 6 November 2008

Mari bermain dengan angka

36 - Umur aku, bertukar semalam.

61 - Berat aku. Macam cilakak. Sikit lagi macam lembu. Tapi tak leh nak salahkan sesapa. Sah-sah sendiri suka melantak. Rasain loe kan! Hampeh.

35 - Percentage lemak dalam badan aku. Nampak nau aku ni kalau timbang kati, sahih tak laku. Penuh lemak. Chet!

38 - Percentage muscle dalam badan aku. Tu pasal tak leh nak kurus senang. Muscle tak cukup. Takat muscle jari untuk update ni je yang banyak.

869 - Harga Herbalife, stok untuk sebulan, untuk mengurangkan berat beserta lemak di badan, dan untuk menambahkan muscle! Uwaaaaaaaaa! Lagi cilakakkkkkkkkk!! Mana nak cekau itu uwang, tatau!! Errr.. ada sesapa nak kasi aku besday present Herbalife stok untuk sebulan tak?? Muahahahahahaa...

Kata laki aku, kalu aku amik Herbalife, tu ala-ala aku membayar gaji Beckham. Perghhh! Logiklah kan.. kalau dah mahal camtu kan.. harus le kaya raya company tu.

Kata orang yang jual tu, benda ni ada discount structure dia. Beli lagi banyak, lagi banyak discount. Kot beli sampai 8 bulan or 6 bulan punya stok, leh dapat 42% discount. Boleh??? Aiyoyoyoyoyoyo!! Leh tak imagine berapa banyak untung stokis? Tu tak jadik member tu. Kot jadik member, harus lain lagi price, kan?? Perlu ke aku menjadik member ni??

Kata orang yang jual tu, ada 30 days money back guarantee kalau takde apa-apa perubahan. Kata dia, bawak bekas kosong after a month, kalau tak turun gak berat, dia leh pulang balik duit. Aku ada plan.. aku beli benda alah tu, pastu tak makan tapi aku simpan dalam bekas lain. After a month, harus tak turun, kan? Harus leh mintak balik duit. Pastu, aku beli kat orang lain lak. Buat lagi sekali gitu. After 2 bulan, dapat le aku stok free untuk 2 bulan, kan??? Kekekekeke.. Terer?? Tapi, idak le aku sanggup buat gitu. Tu cuma idea yang bernas, yach! Hik!

Oh, aku ada gak terpikir nak main kutu beli Herbalife ni. Tapi, masak le orang yang last sekali dapat. Orang lain dah kurus, dia dok maintain makan hati tengok orang lain kurus, kan? Kekekeke.. Errr.. ada sesapa nak main kutu Herbalife dengan aku tak?

Ni suma gara-gara tension tengok badan sendiri le ni! Nyampah I ols!

Angah

Tuesday, 28 October 2008

Ohohoho! Ada update!

Bukan, bukan aku ketandusan idea.
Bukan, bukan aku ditimbuni kerja.
Tapi kerana kombinasi berdua. Hik!

Sebelum orang ingat aku dah abandon blog ni, baik le aku update. Kang lari lak peminat aku, kan. Aku pun gila glamer gak. Hik! Kekekeke.. Yelah, kalau takde peminat, camana le aku nak memasarkan produk-produk aku, kan? Peminat tu perlu.. errr.. more towards reader benonya.

Masa tu ada kalau nak update blog, tapinya tak berapa nak dan. Aku benonya tak berapa le suka tengok blog aku tak berupdate kan. Bior le blog LA/LB je yang selalu pegun. Tanak le aku jadik cam diorang tu. Tapi hakikatnya, sejak dua menjak raya ni, si Po tu punya blog lak yang lebih laju berupdate. Apakehenya kan? Kalau aku hari tu tersampuk angin bulan puasa, dia lak tersampuk angin bulan raya ke? Ekekekeke.. Apa-apa pun, syabas le Po. Gitu le kekdahnya ada blog ye. Bukan cam cik Delin tu yang kejap ada blog, kejap tukau url, kejap tutup blog.. Jenuh peminat dia! Hik!

Oh, sejak dua menjak nak menjadik ahli perniagaan ni, aku udah buat dua blog lagi. Satu untuk kain, satu untuk kek. Sila-sila le forward kan url ini yach pada sesapa yang interested:

Cafe Manis - http://cafemanis.blogspot.com
Butik Sutra - http://butiksutra.blogspot.com

Harus le takde benda sangat kat situ lagi.. it's progressing, I hope. Nak buat website sendiri, lum le lagi sampai seru. So in the meantime, cukup le gitu. Whatever it is, the intipati counts, kan? Tang butik kain tu, harus le lum ada kain lagi yang nak dijual. Esok-esok bila dah ada, sila-sila le jengok.

To those yang dapat kek oren hasil pemberian Joe dan hasil pembuatan aku kat gathering tu, hopefully korang berpuashati dengan hasilnya. Sila le market kan kalau sudi yach! Hik!

Orait. Till then.

Angah

Friday, 17 October 2008

Jual kain lak!

A quick update with waiting for the hubby to pick me up.. Gila busy gamaknya aku lepas puasa ni. Sungguh le tak dan nak update dah blog. Hish! Tapi, dalam pada tak dan tu, buat kek sempat lagi, ofkos. And semalam, aku dah deliver dua ketul kek pada Mak Ety. Aku dapat duit, as well as dapat beraya dengan Mak Ety and Apak. Ofkos, makanan enak-enak belaka. Siap tapau lagi. Siap dok lepak sampai midnight lagi! Hik! Jangan jeles u ols! To Mak Ety and Apak, thanks a lot for having us last night.. Tahun depan baru jumpa lagi kah? Ekekekekeke..

Oklah. Another benda yang aku have passion in is kain cantik-cantik. Well, gamaknya suma pompuan suka, le kan. And, aku particularly suka kain bersulam ni. Since dah suka ni, since ada stok, ingin le aku jual pada sapa yang berminat.. *serius punya rush punya statement menjual gini.. tak dan nak tulis intro bunga-bunga, you!*

Altogether, I have 3 pasang kain kat sini. Suma 4 meter in length. Standard gitu. Suma untuk buat baju kurung pesak. Suma bersulam penuh di kaki baju and tangan. Sumanya kain chiffon, tapi idak le yang ringan amat tu. Ofkos, jarang. And sumanya disulam di Indonesia. So, you can be assured that the hasil kerja is halus and cantik.

Bawah ni, the only one yang berbunga. I have zoomed on the sulaman kat bawah tu. The same sulaman kat kaki baju and kat lengan, yach!


Next is kain off white. The colour tu ala-ala very light pink. Jarang, ofkos. Kain lining tu, boleh dipilih dari kaler putih, or kalau nak cantik lagi, guna kaler macam sulaman dia punya kaler. Cun! Kain ni though putih, tapi putih tu bercorak. Yang ada macam warna other than white kat kain tu, bukan stain, yach. Tu memang kaler asal kain. The sulaman tu, very soft pink. So ayu!!

Last but not least is sama gak kalernya off white. Tapi with a hint of brown lak. Itu yang sulamannya, guna warna brown.

Dah tengok kainnya, below ni gambo bila dah siap. Sample je. Sila abaikan komot-komot kain tu ye! Gambo ni cuma nak tunjuk hasil dia bila dah siap berjahit, berlining bagai. Sample ni, sulaman dia warna merah. Hence, kain lining tu warna merah.

Oh, lupa.. the price.. The selling price for each kain is RM300. Sungguh le murah, kan? Kalau beli kain tu, nak kasi sulam lagi, tatau berapa leh dapat. So, jangan tunggu lama-lama yach! Those interested, please drop a message kat my ym: nsahamah@yahoo.com


Oklah.. till then, have a good wiken people. Byee!!

Angah

Friday, 10 October 2008

Kek dan hamper

Kali ni, aku bersiaran bersama dengan semangat membara untuk menjual kek.. Hik!

Semalam, aku dengan ditemani venture partner a.k.a. lakiku ittewww telah berjaya mendapatkan bekas untuk meletakkan kek ku. Hopefully, it'll be the first step to a very fruitful future. Manalah tau kot-kot leh berenti keje makan gaji dah tak lama lagi, kan? Aminnn..

Nak buat site sendiri untuk kek aku ni, macam lum berapa nak sempat, so aku letak je le kat blog ni dulu yach! Lagipun, yang tau pasal kek ni pun, cuma readers blog ni je kan? Hik!

I not only intend to sell cakes gitu-gitu je, tapi aku intend to make the cakes into hampers, combine it with other things macam cookies or any other relevant items to accommodate certain themes. For the cakes, sekarang ni aku cuma fokus on kek oren and kek choc moist. Both cakes already have their peminats and because of that, I am certain that the taste is excellent. Tapinya, mana le tau kot-kot ada kek lain yang later aku dapat resepi yang bagus-bagus, or ada permintaan, inshaallah aku bercita-cita nak tambahkan range dia. Not too many range, tapi cukuplah to suit most people punya citarasa. Kang banyak sangat kang, tak leh nak fokus, kan. Takmo le gitu.

Since aku baru bercita-cita nak expand cita-cita aku ni, aku masih lum fikir lagi in details on the delivery arrangement of the cakes, kalau ada permintaan le kan. Takat tempat dekat-dekat dengan rumah aku, or ofis aku boleh le dideliver secara percuma. Tapi, other than that, kena le tanya aku dulu personally. Mana tau kot-kot aku leh deliver secara percuma gak ke, kan?

Tentang harga lak.. nak cite harga, kena boh gambo sekali, kan..

Ni gambo kek nya. Harap mahap je le ye.. gambo ni tak semenggah mana. Tak dan nak amik gambo seketul kek yang dah siap. Lagipun, kamera cekai je. Tapinya, bukan leh bau and rasa dari gambo ni kan? Hik! Sebijik kek, berat dia slightly more than 1kg. Harga cuma RM30.

Ni gambo kotak yang standard je tu. Kek RM30 tu akan dibungkus dalam kotak ni. You have the option of mentioning kalau nak simpan lama sikit kek tu. Kalau nak simpan lama, we will pack in in such a way that you can straight away keep the cake in the freezer. Bukan dalam fridge tau, tapi dalam freezer. That can last for about a month kot. Tak penah try le kan selama tu sebab selalunya cepat je abih kek ni.

For those yang interested to give the cake as a gift to someone or untuk buat buah tangan untuk open house, we can pack the cake dalam a few bekas. And above, is Option A. Kotak buluh, with attached cover yang boleh dibukak. The decoration on top of the box can be changed to suit the occassion. And ofkos, the decoration might vary slightly as it's handmade. Special, you! Oh the price of the box and the cake is only RM55. Murah, you!

Another option yang tak kurang cantiknya is this option. Option B. The box is a hard box made of material macam jerami. The colour is the natural colour of the material.. brownish gitu. Earth tone punya colour. The top is partially made with a see through material. So the recepient could actually see what they are getting, instead of guessing what's inside the box. A ribbon will be tied on the box to add keserian pada box itu. And the price is only RM65. Murah, kan? Gambo ni agak kurang menarik tapi I can assure you that ini barang baekkk punya. Nanti kalau ada masa nak amik gambo ni cantik-cantik, I'll change this photo.


Last, but not the least option that we are presenting to you is this Option C. It's made of the same material as Option B, but this one is coloured. Depending on the stock availability, some of the colour options is the one as above (orangey, brownish), purple, maroon and light brown similar to the natural colour as Option B. The box is decorated with a stripe of batik piece that adds some personality to the box. It can be a great idea as a wedding gift too. The price is only RM70. Nice?

Since kami buat ni part time, sesapa yang berminat nak order tu, sila-sila le order in advance untuk mengelakkan kekecewaan eh.. kalau boleh 3 hari in advance tu, cun ah kan. Tapi kalau last minute, kot sempat buat, boleh je nak dientertain request itteww..

So, for those yang berminat, drop me a komen.. I'll add cbox or shoutbox kat tepi ni nanti bila ada masa eh.. Nanti aku bagi lagi further details. Sekarang ni tak sure apa lagi yang info yang aku nak boh.

Till then..

Angah

Thursday, 9 October 2008

Venture aku

Mood menulis sudah tak berapa nak mari dah ni. Tapi, demi untuk tidak menghampakan mereka yang klik ke blog aku.. tak kisah le sebab nak baca blog aku or semata-mata nak tumpang lalu, biarlah aku update walaupun secoet cuma. Kekekeke.. Riak ka? Hik!

Setelah cuti yang tak berapa nak puas, setelah beraya sakan yang tak berapa nak complete lagi, mood keje memang tak berapa nak mari. Kalau ikut hati, nak je aku EL. Tapi, memandangkan setelah ditolak cuti yang aku plan nak amik masa hujung tahun nanti, cuti hanya tinggal sehari, maka tabahkanlah hati datang keje.

On the way ke keje tadi, aku nampak sorang pompuan in her late 40s or in her 50s dok atas buai kat laman rumah sambil dok tengok sorang budak kecik main. Ni buai yang besi tu tau.. yang leh dok ramai-ramai tu. Jangan lak dok imagine buai yang budak-budak naik kat taman permainan tu. Hodoh lak rupanya nanti. Hik! Bila tengok pompuan tu, aku rasa macam bestttt je leh bangun tido, and buat apa yang kita nak buat, at our own sweet time, tanpa terikat dengan schedule yang ditentukan oleh orang lain. Best, siot!

Terus aku teringat pada plan aku untuk jadik petani berjaya. Bila le agaknya nak kesampaian kan. Lemau ah. Sangat lemau. Pastu, aku teringat lak pada venture aku sekarang. As usual, venture aku selalu ala-ala hangat-hangat taik ayam. Tapi still, it's a venture. Aku tengah sibuk nak jual kek oren. Pastu dok ingat nak jual kek choc moist. Pastu dok ingat nak jual cookies macam a famous outlet tu. Boleh? Oh at the same time, aku sibuk nak jual Tupperware lak. So, sesapa yang nak beli Tupperware, sila war-warkan kat aku yach! Kot boleh jadik dealer yang berjaya, leh kayo makcik dengan hasil jualan Tupperware ni!

Eh, back to kek oren. Raya hari tu, aku dapat le oder untuk 2 ketul kek. Dari kawan aku. Dia tau pasal kek aku tu and dia nak beli untuk raya. Sekali katanya, sedap. Tak dan sampai raya dah abih. Ni, dia nak order 3 ketul lagi, nak amik hari Jumaat ni.

Masa yang dia order untuk raya dulu, aku sungguh le tak dapat bekas nak letakkan kek tu. Kedai kek haprak habih stok kotak kek, boleh? Since aku genius gitu, aku telah menggunakan kotak mengkuang hantaran tu kan. Aku dah cite dalam entry dulu ni. Mulanya nak buat cam hamper tapi tak dan buat hamper pun. Takat letak dalam bekas tu je.

Kali ni, aku rasa macam tak berapa nak guna bekas mengkuang tu lagi. Aku lak bosan tengok. Aku ingat mau carik bekas lain lak. Yelah, dia nak order 3 ketul, harus bukan untuk dia sendiri. Harus nak kasi orang ke, or orang order. So nak le aku buat cantik-cantik. Mana le tau kot-kot ada yang terimpress and nak beli, kan? Jadi tokeh kek oren gitu aku.

Ha korang.. sesapa yang nak kek oren butter, sila le order ye! Nak kek je pun boleh, nak dalam bentuk hamper pun boleh. Nak makan sendiri boleh, nak buat buah tangan untuk gi open house rumah orang pun boleh, kan? Nanti bila dan, aku boh le gambo kek. Now ni, tak dan nak amik gambo, tak dan nak kasi cantik-cantik dah gone gitu.

Oklah.. till then.

Angah

Tuesday, 7 October 2008

Raya Sakan 2008

Aiyooo! Udah datang angin malas mau update, boleh? Aku rasa le, update ni ada kena mengena dengan setan gak kot. Dulu time Ramadhan, setan kena ikat. Hence, rajin update. Sekarang, setan dah berleluasa. Hence, malas update. Logik tak? Hiks!

Anyway, orang lain update dah pasal raya, kan. Aku pun nak gak update pasal raya aku. Kalau orang lain punya raya biasa-biasa, raya aku tetap meriah. Muahahaha! I ols suka time raya, u ols. Nak buat camana kan.


Raya Eve

The last day of Ramadhan tu, aku punya badan rasa tak berapa nak sedap. Nak kata demam, tak panas badan. Nak kata sihat, aku rasa macam badan seram sejuk gitu. Tapi still gagah puasa. Balik rumah tengahari sebab hari tu Muslim staff dapat balik half day. First tujuan aku, nak carik daun ketupat. Dalam pada badan tak sedap tu, perlu gak aku carik daun ketupat. Nak harap laki aku, harus le tak, kan. Selama hidup dia, tak penah buat ketupat. So harus know nothing about ketupat making and all.

Paginya tu, aku ada nampak daun ketupat dijual kat area Pasar Keramat tu. Aku nak je beli, tapi kata laki aku, later. Yelah. Aku malas nak argue walaupun aku tau, petang kang susah nak dapat daun tu. For someone yang tak penah buat ketupat macam laki aku tu, harus tatau demand daun ketupat ni kan. Payah nak dapat and kalau lambat, habis le daun tu. Dah tu, bukannya ada penjual tu nak top up kan lagi daun kot dah habis, kan? Sudahnya, petang tu lepas keje, daun selai pun dah takde kat Pasar Keramat. Dalam kepanasan petang tu, dalam kekeringan air badan, dalam keseramsejukan badan aku, hati hangat membara. Tapi tak leh nak marah sangat pun. Petang raya, kan. Kang aku bebel kang, lari lak mood raya aku. So sabarkan je lah.

Gamaknya dah rasa bersalah, or dia memang nak satisfy kan bini kesayangan dia yang nak gak buat ketupat untuk raya, laki aku ajak aku ke Chokit. Aku memang le tak berapa nak larat. Tapi, malas nak argue gak. Ikut je le aku ke Chokit tu. Dah rezeki aku, jumpa sorang makcik yang tengah anyam daun ketupat untuk dijual. Aku mintak nak beli daun yang lum anyam. Dapat le selai 20 sen and aku beli 15 lai. Memang tanak buat banyak pun benonya sebab aku rasa harus Mama akan masak nasi impit punya lah.

Sampai rumah, aku terus landing. Tido. Dah lepas kul 5 dah rasanya time tu. Punya le lama berpusing nak carik daun ketupat. Aku bangun agak-agak time nak buka dah. Time aku, aku tak kisah le kalau mentua aku nak kata apa pun, tak tolong dia masak untuk buka. Memang badan tak larat sungguh. Sampai rumah mentua aku memang terus buka je. Just in time je. Lepas buka tu, badan aku rasa better. Syukur alhamdulillah. Syukur sangat sebab banyak benda lagi yang perlu dibuat.

Selalunya, kalau dengan Emak, last day puasa tu, buka memang lauk pauk raya. Dengan ketupat, rendang segala. Emak akan masak rendang siap-siap awal lagi. So tak kecoh nak masak malam raya tu. Tapi, Mama ni lain. Dia masak lauk lain untuk buka. Pastu masak untuk raya lak lain. Tu yang aku rasa banyak lagi keje nak buat untuk raya.

So lepas buka tu, aku terus mula keje menganyam ketupat. Sorang pun kat umah tu tak reti nak anyam ketupat. Aku buat gak 15 ketul, abihkan daun tu suma. Mintak tolong laki aku basuhkan beras untuk ketupat tu. At the same time, Mama rebus nasi impit, masak rendang. Then buat lak kek oren. Mulanya, aku yang nak kena buat kek tu. Tapi sebab aku rasa macam tak berapa nak sempat kalau Mama nak tunggu aku, dia je yang buat and aku tukang kasi arahan je. Yelah, dia biasa buat kek untuk raya ni, tapi guna resepi dia. Kali ni, guna resepi aku lak. Tu yang aku kena kasi arahan tu.

Pastu, time tu, aku lum pun pas lagi kuih pada kawan aku yang order kuih hari tu, boleh? Aiyok! Camana le kan jadik tukang jual kuih. Masa suntuk sangat. Nasib baik le kawan aku kata takpe kot nak hantar lambat pun. Yang lagi sorang lak, soh aku pas kat dia time aku beraya kat umah dia je nanti. Alhamdulillah. Setel.

At about 12.30 midnight baru ala-ala setel keje. Time tu, aku, lakiku dan ipar aku yang dua orang tu, berbondong ke Masjid India. Lum penah gi situ lagi puasa ni, u ols! Bukan ada apa nak carik pun kan. Saje je nak gatal-gatal rasa gi sana time nak raya ni. Kitorang park kete kat KWSP tu.. jalan kaki sikit. Kat situ pun sesak gak but bearable. Orang still ramai. Macam takde kampung je diorang tu suma. Macam suma asal Kg. Baru, Kg. Datuk Keramat je. Kitorang balik about 3 am gak. Tu pun sebab kehujanan. Hujan lebat lak kat KL malam tu.

From Masjid India, singgah jap ke Chokit lagi. Nak beli barang untuk masak lodeh. Tak berapa nak meriah ketupat aku kalau takde lodeh sama, yach! Lodeh lak bukan dalam menu Mama. So biarlah menantu sorang ni yang masak esok.


Raya Pertama

Pagi raya, aku sibuk memasak lodeh. Kejap je masak tu. Pastu, siap-siap, bawak gi umah mentua aku. By the time sampai umah mentua aku, kawan-kawan laki aku dah tunggu nak beraya. Sabo je le. Diorang ni pesen dari solat raya, terus singgah untuk breakfast gitu sambil beraya. Terkocoh aku tolong Mama siapkan meja. Nasib kuih raya dah isi siap-siap malam raya tu.

Penuh gak le meja dengan hidangan. Ada ketupat, lemang, nasi impit, rendang, lodeh, sambal kacang. Cukup lengkap dah bagi aku. Aku pun join sama gak diorang ni makan. Lepas diorang blah, baru mentua aku join makan. Sarapan benonya.

Later tu, masa kemas meja, Mama sembang dengan aku.. katanya, Papa tu nampak seronok raya tahun ni. Sebab kitorang suma ada. Pastu, katanya lagi, semangat raya aku lebih.. tu yang diorang rasa semangat raya tahun ni, boleh?? Oh.. I ols sungguh terharu, u ols!!! That made my day, totally! Buat aku rasa bangga, buat aku rasa berbaloi sungguh aku decided to raya dengan diorang instead of being selfish and nak balik Semban untuk raya. Rasa macam nak bagitau seluruh alam le pasal tu! Kekekekeke..

Pastu, bergambo lak. Aku tak tau le bila last diorang bergambo beramai-ramai untuk raya. Yang aku tau, masa aku nak kawen dulu baru diorang ni ada kamera digital, and by then baru diorang ni rajin nak bergambo ramai-ramai. Sungguh le aku ni pemangkin. Hik!

Lepas tu baru le kitorang gi beraya ke rumah pak sedara kat Ampang. Kalau ikut Papa, dia nak beraya jauh lagi. Tapi, memandangkan banyak parti pembangkang, pastu aku lak dah plan nak raya kat umah kawan aku, terus kensel plan dia. Lagipun, call orang yang nak dirayakan tu, call tidak berjawab. So idak le aku rasa bersalah sebab dah ada plan sendiri.

From Ampang, aku dengan lakiku beraya ke umah kekawan aku. Kawan sekolah aku yang laki aku dah kenal pun. Pegi tiga buah rumah je benonya tapi sampai ke petang baru setel. Pastu balik umah, kemas barang, rilek sejam, then ke rumah mentua aku. By then dah kul 6 petang. Plan asal nak balik Semban tengahari. Tapi sampai ke senja baru nak gerak. Masa nak gerak dari umah mentua aku, tinggal Mama je sorang yang ada. Papa dah tido, and adik-adik ipar aku dah ke shopping centre mana ntah. And bila laki aku kata nak gerak ke Semban, Mama soh tunggu jap.. dia kata sunyi lak rasanya. Adeh. Tak sampai hati aku dengar Mama cakap gitu. Tapi, ada sorang Emak lagi dok tunggu aku kat Semban tu kan. At about 6.30 laki aku bagitau nak gerak. Nak tak nak, Mama tak cakap apa dah. Sian je aku tengok muka dia. Agaknya, dia terasa sangat raya tahun ni kot. Agaknya, selama ni, anak-anak jantan dia tu, time raya pun rasa macam tak raya. Tapi bila ada aku ni, meriah raya dia, so ketiadaan kitorang tu dirasai kot? Entah.

By the time aku sampai Semban, yang ada cuma parents aku and anak Usu, and family Along aku. Uda dah balik KL sebab dia keje malam tu, Alin kat umah mentua and Usu keje. Anak lima orang pun, sunyi jadinya time raya gitu.


Raya Kedua

Plannya nak ke Melaka awal pagi tu, tapi cuma tinggal plan je le. Nak tunggu siap, by the time kuar dah kul 10 pagi. Pegi dengan parents aku je. Sampai Melaka kul 11 kot. Gi visit makcik dan pakcik aku and a few sedara mara kat sana. Last rumah yang kitorang visit was in Gadek, Alor Gajah. Gerak balik dari sana dah kul 6 lebih kot. Lepas tu, acara bebas.


Raya Ketiga

Raya ketiga ni, plannya kitorang nak ke Pilah. Tapinya, siang tu, makcik aku dengan pakcik aku datang bertandang. Family kitorang ni, kalau beraya, harus 3 generations sekali beraya. Dari makcik/pakcik aku, ke anak diorang, terus ke cucu. So kalau pun yang datang satu keluarga, still penuh rumah. And yang ada kat umah, cuma aku, lakiku and parents aku. Tak menang tangan le jadinya aku ni. Sorang kawan ofis aku pun datang gak satu family. Nasib ada ruang kat umah tu. Kalau tak, tak tau gak mana nak letak kawan aku tu.

Petang tu, Alin and family dah balik. Lega sikit ada pembantu kat umah tu. Then Uda lak balik sorang. Dia off wiken tu tapi anak bini dia dah ikut in-laws dia beraya ke Johor. So balik bujang je le.

Lepas sedara mara aku bersurai, family mentua aku lak sampai. Diorang on the way ke Pilah gak, so singgah umah parents aku tu. Lepas diorang dah gerak, baru le nak bernafas sikit. Kemas-kemas, kitorang lak nak gerak ke Pilah. Before that, beraya dulu kat umah kawan laki aku kat Ulu Bendul. Sampai Pilah dah kul berapa ntah.. kul 8 malam ada kot.

Yang aku tak gemor nak balik Pilah tu, ialah kerana umah tu umah kosong. Kosong as in takde orang tinggal kat situ. Rumah peninggalan nenek laki aku. Rumah tu penuh dengan barang. Boleh je nak tinggal kat situ. Complete minus Astro je. Tapinya, since takde orang duduk kat umah tu, banyak le habuk kat umah tu. So kalau balik sana, first thing nak kena kemas dulu rumah tu. Kasi clear suma habuk, vakum, mop segala. Then baru leh letak barang. Barang lak, kena bawak segala barang basah yang nak digunakan. Tu yang hassle tu. Tu yang aku malas tu.

Tapi, adik beradik laki aku suka benar nak balik kampung tu. Yang aku tak paham, diorang ni, nak balik, tapi idak le buat apa pun kat sana tu. Tido je. Idak le nak pegi melawat rumah sedara mara sekampung segala. Takat visit satu dua rumah. Kalau gitu, ikut logik aku, pegi je le melawat rumah-rumah yang nak dilawati, pastu balik le KL. Kan senang. Tapi tulah kan.. tu logik aku. Idak le logik diorang. And since aku orang yang mendatang, ikut je le. Nak tak nak, layan je le. Aku sian tengok Mama tu. Dia dah tak larat sangat nak buat keje ni suma. Tapi being a woman and a mother, mana leh tengok kotor-kotor tu kan. Nakk gak dia buat keje. Sian gitu. Anyway, malam tu dah tak buat apa dah. Masing-masing kepenatan. Cuma ipar aku je gi melawat sorang second cousin diorang yang diorang rapat.


Raya Keempat

Pagi tu, awal pagi dah ikut Mama gi pasar. Dari aku kecik, sampai ke kawen, memang dah jadik tugasan aku kot ikut bonda ke pasar. Kalau dengan Emak, ikut Emak. Kalau dengan Mama, ikut Mama. Laki aku ofkos ikut sama, tapi cuma tukang drive je. Idak le dia masuk pasar.

Lepas balik pasar, prepare kan untuk sarapan. Tak lama lepas tu, ada visitors. Serve le apa yang patut. Tak le ramai, tapi ada le. Then at noon, family aku lak datang. Before that, kalut-kalaut masak lunch lak. Family aku memang tak penah sampai umah kat Pilah tu. Since diorang takde tetamu kat umah tu, masing-masing harus le nak beraya. Tu yang sampai ke Pilah tu. Ala-ala membalas visit pun ye gak. They left at about 3 kot. Tu pun sebab Pak Long aku and family dari Singapore dah sampai Semban.

Petang tu, auntie laki aku lak balik kampung. Lega aku sebab ada gak pembantu. Auntie ni, the only adik beradik pompuan seibu sebapa dengan Mama. Dia pun sama kalau balik kampung.. bawak barang macam nak pindah rumah. Tak lama lepas tu, ramai lagi visitor datang. Layan lagi sampai le ke senja.

At about 8.30 malam, kitorang gerak balik ke Semban lak. Kalau ikutkan, Mama nak je aku dok sana lagi. Tapi nak buat camana.. aku nak kena jumpa Pak Long aku lak. Pak Long aku tu, aku dah tau benar perangai dia. Sampai lambat, pastu esoknya seawal pagi dah nak balik. Dah le jumpa setahun sekali. Tu yang kena gak aku balik Semban. Lagipun, Mama and the rest nak balik KL kul 8 pagi esoknya pun. So no point gak kalau aku stay kat kampung lagi semalam. As I said, takde apa pun nak buat kat kampung tu.

Sampai Semban, sempat gak le sembang sikit-sikit dengan cousin aku, dengan adik-adik aku before suma masuk tido.


Raya Kelima

Perghhhhhhhhh! Udah raya kelima! Ahad dah tu! Kejap je dah Ahad. Kejap je dah nak abih cuti. Nyampah, I ols! Hari Ahad tu sibuk dok layan family Pak Long aku, sibuk dok tolong Emak. Tu je le. By 12 kot Pak Long aku gerak balik ke Singapore.

Tengahari tu, plan nak beraya asik tertangguh. Orang yang nak dilawat ramai takde. Pastu hujan lebat lak melanda Semban. Padahnya, kul 5 petang baru kuar rumah beraya. Tu pun dalam keadaan hujan lebat yang mencurah-curah. Gi raya ke rumah besan parents aku kat Seremban 2. Gerak balik kul 8 lebih kot.

Pastu, malam tu gak Uda nak balik sebab dia keje malam tu. Aku dengan laki aku lak gi sambung raya ke rumah kawan dia. Dok le melepak sampai dekat kul 11 malam kot before balik.


Raya Keenam

Ye deknon, aku cuti lagi semalam. Saje nak berehat dari cuti rehat. Boleh gitu? Plannya nak ke Nilai 3.. Konon nak usha kain langsir. Tapi plan tinggal plan je. Dah gerak dari Semban lewat, terus je le ke KL. Tak kuasa le kan nak layan jem KL time orang balik keje nanti. Hish! Balik rumah, mengenang esok nak mula keje.. Huhuhuhuuu!! Tak puas cuti lagi!


Raya Ketujuh

Aku di sini deknonnnn!!! Uwaaaaaa!!!


Angah

Wednesday, 1 October 2008

Salam Aidilfitri

*Entry ini akan dok atas sampai raya, yach! Refer below entry ni untuk yang lain.

Angah

Tuesday, 30 September 2008

Di ambang Syawal

Tuuu diaaa aihhh!! Aku masih rajin menaip entry untuk bulan puasa ni. This is ofkos going to be the last entry for this Ramadhan. Aku ni, di penghujung Ramadhan, saspen je takut tak berjumpa lagi dengan Ramadhan yang akan datang. Apatah lagi bila Ramadhan yang dah nak berlalu beberapa jam je lagi ni, aku tak manfaatkan sepenuhnya. Entah apa yang ada dalam badan aku tahun ni, aku amat kurang beribadah as compare to the previous year. Banyak yang aku plan, tapi tak buat. Dasar setan tu dah memang sebati dalam badan kot? Entah. Apa pun, aku berharap sangat agar aku jumpa lagi Ramadhan tahun depan. Moga tahun depan, aku akan manfaatkan sepenuhnya bulan yang paling mulia antara semua bulan.. bulan yang penuh keberkatan ini. Amin.

As of now, KL dah hampir lengang. Semalam naik LRT pun orang dah tak berpusu-pusu lagi. Ada lah orangnya. Still kena berdiri lagi. Tapi tak perlu le berasak-asak nak masuk LRT tu. Ramai gak orang yang aku nampak naik LRT tu bawak beg besar-besar. Either nak balik kampung, or dah sampai kampung sebab kampung dia kat KL, kan. Traffic pun dah ok je. Semalam, siap aku terawal sampai ofis. Hari ni pun, aku kuar rumah kul 8 pagi, sampai ofis about 8.30. That's how much difference it makes le kan between jalan jem dengan tak jem kat KL ni.

Pasar Keramat dah mula sesak. Dah ada pun orang jual daging kat tepi jalan. Daun ketupat, lemang pun dah ramai orang yang menjual. Seronok aku rasa tengok tu suma.

And semalam, for the first time aku meround ke param. Bukan takat kat area rumah aku tu, kitorang pusing kat area Keramat gak, siap round lagi carik mana param yang ada. We bought nasi kerabu, kepak ayam, rendang, sambal tumis ikan bilis petai, samosa. Tu je kot. Tu pun, dah about RM25. Mahal le tu untuk makan berdua, kan. Tapi aku tak jumpa kuih tepung gomak yang aku nak. Huhuhuhuu.. Keinginan nak makan kuih tu cuma datang a few days ago. Tetiba rasa macam dah lama tak makan kuih tu. Tapinya, dah ujung bulan puasa kan.. orang meniaga pun dah kurang. Banyak spot meniaga yang dah kosong. Harus orang yang meniaga tu dah untung banyak dah tu.

Aku baca paper semalam, kata as of malam kelmarin, peniaga kat Jalan TAR dah turunkan harga barang. Kata sorang peniaga ni, lepas turunkan harga, dia takat amik untung RM10 or RM5 je sebab nak kasi lakukan jualan. And ada tulis lak, yang harga baju Melayu sebelum tu was RM180, lepas harga turun tu jadik RM70! Gilo punya banyak untung tuuuu!! Aiyok! Pastu sampin yang harga RM90 pun dah jadik RM30. Boleh? Tapi yelah kan.. space rental kat situ pun tatau berapa ribu lepas orang amik untung atas angin kan. So agak-agak logik gak lah. Aku rasa, teringin je nak check out the place malam ni. Tak penah aku ke sana di malam raya. Lagipun, tahun ni memang aku lum jejak ke sana lagi. Keinginan tu ada sikitlah. So, tengoklah ye malam kang.

Hari ni, aku akan bersama Mama nak masak kek. Laki aku dok tanya tak buat kek coklat ke kan. Memang nak buat. Semalam lagi nak buat. Tapi, semangat tak berapa nak datang. Tekak aku mula sakit, macam nak kena selsema. So bantai tido je le semalam. Hopefully later, I'll feel better and bolehlah masak beberapa ketul kek.. untuk Mama, untuk Emak dah ofkos untuk laki terchenta. Then, aku nak masak ketupat lak. Biarlah aku masak ketupat sendiri pun takpe. Tak berapa bermakna raya aku tanpa ketupat. Apa barang makan nasi impit segera di pagi raya, kan. Tak rock ah! Aku dah pesan kat laki aku untuk bagitau Mama tak yah masak nasi impit sebab aku nak masak ketupat. Laki aku siap tanya lagi reti ke aku nak masak ketupat. Well, anyam ketupat pun aku reti le. Inikan pulak rebus ketupat tu kan.. Hik! *riak*

Alrighty. Sekian sahajalah aku bersiaran sempena bulan Ramadhan tahun ini. Selamat Hari Raya untuk semua. Maaf zahir dan batin aku pohon, from the deepest of my heart. Halalkan segala, mana-mana yang patut. Moga kita dapat berjumpa secara live nanti di Hari Raya. Be safe, take care, beringat masa makan nanti.. jangan sampai jem perut tu. Hik! See you olssssssss!!

Salam,
Angah

Monday, 29 September 2008

Dodol

For the first time.. Seumur hidup aku, ini yang pertama gitu. Tak penah aku tengok orang buat dodol, apatah lagi buat dodol. Selalunya, makcik aku yang kat kampung tu yang akan buat dodol. Before that, pakcik-pakcik aku and other makcik tolong gak. Tapi, tahun ni, takde orang nak buat dodol sebab makcik aku tu tak berapa sihat. Dia eksiden motor before puasa hari tu, and till now tak berapa nak fully recovered lagi. Takde le apa yang patah pun, tapi mungkin ada kot yang terkehel sana-sini. Anak dia lak, cousin aku, yang bawak motor tu, patah kaki. Cousin aku ni pompuan. Dia ni yang selalu tolong mak dia tu buat kuih and dodol segala. And now since both injured, tak merasa le aku dodol diorang.

Bila tak dapat dodol diorang, rasa macam tak berapa nak best. Aku tau le, boleh je beli dodol tu. Tapinya, aku skeptikal sikit bab-bab beli food tradisional ni. Aku rasa macam tak best je. Rasa macam diorang guna gula pasir le, kaler tak kena le, keras le etc. Banyak yang tak kenanya di tekak aku ni. So rasa macam nak je kena buat sendiri. Bila aku suarakan kat Emak a few weeks ago, Emak kata takde sapa nak tolong kacau dodol. Abah tu tangan dia sakit. So takkan boleh tolong. Nak harap sapa, tatau. Laki aku, awal-awal lagi dah kata dia tak makan penganan ni.. eerrr.. dodol cakap orang Nogoghi is penganan. Since dia tak makan, takkan le aku nak drag dia sama untuk kacau, kan. Takpelah.

Aleh-aleh, wiken lepas ni, Abah Emak tanya aku nak buat dodol tak. To them, macam aku beriya-iya sangat nak buat. Yelah, aku memang nak buat, tapi idak le nakkkk sangat, kan. Kalau ada, good. Kalau takde, takpe. Tapi bila dah kena tanya a few times, aku iyakan je le.

Mulanya, aku kata nak buat lepas buka. Yelah, kering air badan kacau dodol siang hari di bulan puasa ni. Tapinya, malam lepas buka hari Sabtu tu, santan pun tak beli lagi. Nak kacau dodol camana tanpa santan. Ended up, kitorang buat dodol tu Ahad siang, boleh? Tuu diaa yang tanak kacau dodol di siang hari di bulan puasa.

Emak mintak resepi dari makcik aku tu. Emak pun sama je dengan aku benonya. Cuma dia penah le tengok orang kacau dodol tu, tapi dia tak penah amik pot nak tolong sama kacau dodol. And it was like the first time for her gak semalam.

Mula-mula, aku dengan Emak je yang mulakan. Emak bancuh tepung pulut dengan santan. Aku nak buat sikit je. Emak kata, makcik aku kata, kalau buat setengah kilo tepung pulut tu, dapat seciput je. So kitorang pun buatlah sekilo tepung pulut. Lepas tu, boh lak gula melaka dengan gula merah sikit. Sebijik gula pasir pun tak guna.

Mula-mula buat tu, cool je lah mengacaunya. Lek-lek je. Yelah, tu pun dah memang ada masak dodol. Mula-mula cool. Dah ujung-ujung tu yang mencabar. Mula-mula, aku dengan Emak je. Kacau slow-slow, take turn. Then, adik ipar aku join sama. Macam pas baton lak. Tiga orang bergilir. Bila dah pekat tu, dah likat tu, laki aku lak join sama. Masa kitorang mula kacau tu, dia keluar. By the time dia balik, dah pekat. So pas lak baton kat dia. Time tu, dah kena dua orang dah kacau. Tak larat de kacau sorang-sorang.

After about 4 hours kot baru le siap dodol tu. Tu pun, kalau nak ikutkan, leh kasi likat lagi. Tapi, since air badan dah nak kering, kalau ikut sukatan Otromen lampu dah blink-blink macam nak rak, so we decided to stop. Dah jadi pun benonya.

Lepas tu, baru le terasa lenguh otot bahu aku, baru rasa kering sungguh air badan tu. Rasa macam nak dok je berendam dalam air. Masa tu, lum pun kul 4 petang! Adehhhh! Sabo je le.

Malam tadi lepas buka, dapatlah aku merasa makan dodol hasil kerjatangan aku sendiri. Sukses!

Hari before that, hari Sabtu, aku dah pulun buat kuih cornflakes. Settlekan order kawan aku, adik ipar aku, as well as untuk rumah parents aku. Puashati dah siap suma. Kiranya macam dah abih le kuih yang aku perlu buat untuk raya ni. Sekali semalam, aku tengok almond london yang aku dah asingkan untuk Emak, dah luak dah rupanya. Chet! Kata adik aku, sedap! Sabo je le. Nasib ada lagi kat umah aku tu yang aku leh hantar ke Semban nanti. Tak kalu, harus kena masak lagi seround almond london tu. Tak larat de acik nak buat lagi ni benonya! Hik!

Hari ni, aku nak kena paskan kuih yang kawan aku order, then ingat nak buat kek seketul untuk raya kalau dan. Tak dan, esok je le aku buat kek tu. Since aku dah belajar cara nak simpan kek untuk tahan lama, excited le aku nak buat kek awal and simpan. Saje nak try tengok method tu menjadik ke tak. Kalau jadik, alhamdulillah.

Tadi, aku balik rumah straight dari Semban. Jalan udah clear dah dalam KL ni. Harapnya petang kang pun LRT clear. Penat aku nak sesak-sesak dalam LRT dah petang-petang. Takpe, esok half day keje pastu leh cutiiiiiiiiiiiiiii!!

Angah

Friday, 26 September 2008

To-do list

Hari ni, mood keje sungguh sentimental. Mood raya udah menggunung rasanya. Jasad je ada kat sini, tapi hati udah ntah ke mana-mana. Macam-macam yang aku dok ingat nak buat untuk raya. If only I am at home at the moment.. macam-macam leh aku buat. Malangnya aku masih di sini. Isnin dan Selasa pun aku masih di sini lagi. Yelah, raya pun kat KL, kan. Jimat le sikit cuti tu. Hik! *mode pujuk hati*

Oh, malam semalam masa jalan-jalan kat sebuah hypermarket yang namanya bermula dengan huruf C, sebab nak menemani adik aku yang nak beli kasut, aku telah dengan tidak sengaja TERbeli alas meja makan. Huhuhuhuuuu!! Tak sengaja, u olsss! Selama ni, meja makan aku tu memang tak beralas. Aku tak suka nak boh sebab aku suka dengan kayu meja itu. Bagi aku, cantik je and so tak patut aku alaskan dia and menutupi kecantikan dia. Tapi semalam, dah on the way back dah ni.. menuju ke escalator nak ke kete ni, aku TERpandang alas meja ni. Aiyo! Cantik u ols! Putih! Kena lak tu dengan tema rumah itu. Makanya, aku pun TERbeli. TERbang RM70... huhuhuhu! Dah ada alas tu, kenalah beli plastik cover lak. Errr.. tu pun agenda gak lah tu kan. Nak carik plastik alas meja gitu. Rasanya boleh dapat kat area rumah tu je kot. Idak le perlu aku keluar jauh-jauh kan u ols..

Back to apa yang aku nak buat kat umah.. Aku nak rendamkan cover sofa tu, pastu nak basuh. Harus kasi dia suci bersih untuk digunakan di Hari Raya. Pastu, nak vakum mop lantai segala. Habuk suma mau kasi buang. Aku ingat, mau rearrange frame kat dinding rumah tu. Ada rasa bosan melihatnya statik gitu. Ni kira spring cleaning gak lah ni.

Pastu, aku nak kena buat kek oren lagi sebijik petang ni. Kawan aku yang order kek tu, nak amik kek tu malam ni lepas buka and nak kek panas-panas. Laki aku lak ada ajak buka umah parents dia hari ni. Camana tu aku nak kejarkan nak buat kek lepas balik keje, then buka kat umah parents dia. Ish. Kalau boleh, nakkk je aku berada di rumah kala ini, tau!

Esok, nak balik Semban dah. Nak kena buat kuih cornflakes lak kat Semban. Itu, barang pun ada yang nak kena beli lagi tu sebab dah guna untuk buat kek. Laki aku lak bagitau, mak dia ingatkan nak ajak buat kek kat umah dia esok. Errr... ada agak payahlah gitu, kan. Udah ada dua bonda ni, macam nak kena bahagikan diri aku kepada dua lak. Minggu lepas dah dengan Mama berbonding buat kuih, logik je lah kalau minggu ni dengan Emak, kan. Aku pun, lum lagi sempat berbonding dengan Emak untuk buat kuih untuk raya ni. Pastu, raya pun kat KL. So, logik kan aku ada kat Semban wiken ni?

Duit raya pun tak tukar lagi. Ada ke bank nak kasi tukar duit raya lagi ni? Susah lak hati aku. Iyelah, duit tu tetap duit le kan. RM10 buruk, tetap sama value dengan RM10 baru. Tapi, duit baru ada bauuu maaaa...! Tu yang takde kat duit lama tu. Bau duit tu, semerbak! Kekekeke! Alah, duit raya tu pun, penting untuk anak-anak buah aku yang 8 orang tu je. Lagipun, hari tu aku dah belikan baju untuk tiap seorang masa kat Bandung. Cukuplah tu kalau bajet duit rayanya kurang sikit dari tahun lepas! Hik!

Ish.. sibuk dengan raya, Ramadhan tak abih lagi, kan? Kalau orang beriman, time ni dah sayu-sayu je dah rasanya. Sibuk dok le buat amal ibadah siang malam. Aku? Dok le lebihkan hal raya ni. Bilalah nak insaf, kan? Ada 2 lagi malam ganjil akhir ni. Moga dapat le aku tambahkan sikit amal untuk malam-malam akhir Ramadhan ni. Takut tak jumpa lagi Ramadhan tahun depan, hancus. Rugi. Ish.. *mode insaf semula*

Angah

Thursday, 25 September 2008

25 Ramadhan

Semalam, beg yang aku order dari AF sampai! Hik! Seronok you. Dapatlah aku beraya dengan beg baru (yang dah aku teruss pakai semalam!) dan kasut baru (yang telah aku beli berbulan yang dulu, tapi sebab time tu beli banyak kasut, lakiku kata, kasut tu buat raya.. dan aku sungguh patuh sekali sebab kasut tu masih di dalam kotak!). Ofkos baju baru gak lah kannn. Tudung baru. Ngalahkan budak-budak aku punya excited! Kekekekeke..

Untuk buka semalam, laki aku mintak nak makan mihun. Aku ok je. Simple je kan. Tapi, dia nak berkuah. Ala-ala mihun sup, tapi pekat sikit nak macam kuah ladna gitu. So what I did was.. tumiskan je bawang, then tambah air banyak-banyak then masukkan ayam yang dah potong kecik-kecik. Masukkan ayam awal-awal untuk dapatkan stok dia gitu. Pastu masukkan yang lain. Fishball, carrot, tauhu, cendawan, sawi. Ofkos boh garam. Aku boh gak oyster sauce sikit. Dah ujung-ujung, aku boh sikit tepung jagung untuk kasi pekat. Setel bab kuah.

Mihun lak, aku tak rendam pun. Aku bahagikan mihun tu pada small portions, then goreng terus dalam minyak panas. Mihun tu nanti jadik garing dan rapuh. Yummy! And time panas-panas, kalau boh kuah, bunyik macam sizzling gitu. Perghhh! Cuma tak sempat nak buat semalam cili kicap dia. Tak dan. Komen laki aku, sedappp. Katanya, leh buat menu kalau orang datang rumah raya nanti. Tapi, jangan tanya apa nama resepi tu lah kan. Tatau apa nama. Tu pun, mihun kuah ala aku. Kekekeke!

Malam tadi lak lepas buka, aku buat lagi satu kek oren. Kali ni, aku cuma grease kan je baking pan tu, instead of letak kertas bakar. Saje aku nak tengok rupa bentuk dia nanti.. leh kuar tak dari pan tu dengan senangnya. And alhamdulillah, cantik je jadinya kek tu. Lebih cantik dari yang aku buat beralaskan kertas bakar. So now I know le kan. Untuk order kawan aku tu, aku akan grease kan je pan tu nanti.

Tadi Emak call nanya balik bila. Aku akan balik Semban for the weekend, then buat kuih raya. Cornflakes tak settle lagi.. huhuhuhuu. Camana nak settle kan.. Anak buah aku, siap tapau lagi kuih tu bawak balik umah semalam. Dia yang settle kan. Aku kasi kuih lain, tak berapa nak. Sabo je le.

Next week, ofis ni akan kosong. Haiyo! Lagi le semangat raya tinggi membuak-buak, kan. Tapi aku harus bekerja. Tak kuasa lak nak cuti. Cuti pun tinggal beberapa hari je. Terpaksa le datang ofis sambil menghitung waktu untuk pulang.. huhuhuuuu! Tag pun harus lengang dah nanti. Bosannya.

Pada those yang dah kira mula cuti raya esok, Selamat Hari Raya aku ucapkan. Maaf Zahir Batin aku pohon. Halalkan segala. Kalau ada nak tuntut hutang ke apa-apa yang patut, sila maju ke depan, yach. Otherwise, tolonglah halalkan. Tak sanggup aku nak carik korang kat padang masyar nanti. Kepada yang memandu, berhati-hati di jalanraya. Your life as well as others in the car and on the road depend on you. Buckle up, yach. Moga kita suma akan selamat sihat dan sejahtera untuk bersama dengan yang tersayang di Aidilfitri ini. Amin. Jumpa lagi lepas kembali dari cuti. Take care!!

Angah

Wednesday, 24 September 2008

Mood raya

Dalam pada sibuk dengan kuih raya, aku tetap setia memasak di bulan puasa ni, kan. Udah lama beno rasanya aku tak tulis pasal resepi aku hari-hari. Ada masak, cuma excitement nak cite tu kureng. Tapi hari ni aku nak cite sebab semalam aku telah masak ikan siakap steam versi aku! Hik! As usual le kannnn.. suma versi aku je.

Aku tak penah le belajar masak ikan siakap steam or cek resepi kat mana-mana. Cuma, aku main agak-agak je based on pemakanan aku. To me, senang gila masak steam ni kalau ada bahan yang cukup. Plus it's healthy. Tapi kalau takde bahan, usah le nak masak. Rugi beli bahan je yang nak pakai cuma sikit. And yesterday, it was a success.. err.. bak kata laki aku le kan. Tu yang penting, kan. Dalam pada saspen nak letak garam banyak mana, nak kasi masam banyak mana, alhamdulillah it turned out well. Gumbira.

Later last night, aku baked orange cake lak. Saje nak test baking pan yang baru. Nak tengok sesuai tak saiz tu, masak betul tak kek tu guna that pan etc. Ni, untuk make sure bila aku buat untuk tempahan dari kawan aku, kek nya menjadik. Idak le time tu baru kalut nak kena buat another batch. Payoh gitu. Alhamdulillah jadik cantik.

Before that, siang semalam, setelah puas memikir camana aku nak pack kan kek tu nanti sebab kedai barangan kek memanjang kehabisan stok kotak kek as well as container, aku telah mendapat satu idea yang agak memberangsangkan. Macam menyala-nyala mentol dalam otak aku ni! Hik! Aku teringat pada kotak anyam mengkuang yang aku gunakan dulu untuk buat hantaran kawen aku, yang banyak ada kat umah mentua aku. Dulu, plan aku buat hantaran gitu, so that kalau ada family laki aku yang nak amik buat souvenir kotak tu, they can have it. Tapinya, ended up takde orang yang amik and benda tu dok dendiam kat umah mentua aku.

And so I thought.. since the size of the box matches the size of the baking pan, aku nak buat kek tu, then bungkus dengan cling wrap, and masukkan kat dalam kotak anyam tu. Pastu, ikat sikit dengan riben yang memang ada stok kat umah tu! Tadaaaaa! Jadiklah dia seperti hadiah or hamper raya! Hik! Oklah tu untuk promosi, kan. Kot-kot le ada kawan kepada kawan aku nak order ke, boleh je buat bisnes raya tahun depan, kan? Kot ada umur panjang le kan.. kot ada rezeki le kan.. Ok tak idea aku? Genius, siottt!! Kekekekeke!

Pastu, otak aku mula le wonder nak kasi lagi canggih itu kotak tanpa menserabutkan ia. Aku dok imagine nak boh a small card, sisipkan kat riben tu, tulis wish raya. Interesting tak? Muahahahaha.. Harus comel!

And hari ni, dengan mood raya yang membuak-buak, and mood keje dah takde, aku telah surf carik baking tips. Banyak gak tips menarik tapi the best yang aku jumpa is on how to store a cake lama-lama. Selama ni, ada dah gak orang tanya aku berapa lama kek aku boleh tahan. Harus le aku tak tau sebab kek aku cepat je abih, kan! Hik! Idak le aku penah simpan berminggu-minggu pun. And bila aku jumpa tip tu, aku excited, you! And I can try it with the cake that I baked last night. Tengok leh tahan tak until raya nanti.

Bila dah jumpa tip tu, aku ada rasa nak buat lagi satu kek malam ni. Tapi, at the same time, rasa nak buat kuih cornflakes lagi sebab yang aku dah buat hari tu, udah hampir setel dimakan, boleh? Out of 130+ pieces yang aku buat hari tu, dah tinggal 90 pieces je malam tadi. Camno tu? Anak buah aku makan kuih tu macam makan nasi. Sekali ngap je, pastu amik lagi. Kawan aku order 150 pieces. Adik ipar aku order 50 pieces. Untuk Emak lagi? Untuk umah aku lagi? Harus wiken ni keje aku membuat kuih lagi ni.

Pagi tadi, on the way to work, aku rasa macam instead of pegi keje, aku dah macam nak pegi raya, boleh? Tatau nape rasa gitu. And I decided to tell my hubby that kita raya kat KL je le tahun ni. Yelah, kan dia tanak decide lagi, kan. So biarlah aku decide. Aku rasa tak fair lak kat parents dia kalau raya kat tempat parents aku, since last year dah gitu. By noon tu, kitorang balik le Semban. Though aku harap tak lama lepas solat raya tu je boleh gerak ke Semban, tapi kenalah aku consider sikit. Tengoklah camana. Aku pun, rasanya cuma sekali seumur hidup aku penah raya kat KL kot. Tu pun sebab masa tu Abah nak try rasa raya kat KL. Tapi tu je lah sekali. Lepas tu, Abah tobat tanak raya KL. Bosan!

And since nak raya KL, aku sukalah nak masak ketupat! Mama memang tak buat ketupat. Cuma rebus nasi impit plastik tu je. Bagi aku, kureng rasa raya kalau aku tak anyam ketupat ni. So kenalah soh laki aku carik gak daun ketupat nanti. Haruslah carik kat Pasar Keramat ni. Tak kisahlah kalau aku cuma rebus 10 bijik je kan. Cukuplah. Jangan tak jadik, udah! Kekekeke! Mamposlah kalau orang harap aku punya ketupat nanti, ended up ketupat aku hancus. Hik!

Pastu, aku berangan nak masak lauk sikit. Tataulah diorang ni jenis makan ketupat berlauk bagai ke tak, kan. Kang, aku masak, aku sorang makan. Tapi takpe.. harus aku bawak balik Semban kalau diorang ni tak reti makan. Kat Semban, ramai orang terer makan.

Tuuu diaaa aihhh! Semangat raya! Seminggu lagi wehh! Lama le tu lagi benonya. Aku pun, bukan dah cuti pun minggu ni. Aku akan bekerja sampai last day puasa tu. So, patutnya idak le perlu nak sakan sangat semangat ni.. kekekeke.. Over tau!

Angah

Tuesday, 23 September 2008

Making the cookies

Last weekend was very fruitful indeed. Yelah, lepas kena kutuk dengan budak-budak ni pasal kuih raya aku yang agak pekak tu kannnn.. Takpelah, yang pasti aku puas buat kuih-kuih tu suma. Aku rasa nanti lepas-lepas raya, aku nak je saje-saje buat kuih. Mana le tau kot-kot nanti aku dapat perfect kan resepi kuih tu and then leh jual ke kan.. Dapat gak aku duit sampingan. Hik!

Back to the weekend..

Hari Sabtu pagi, aku dan lakiku pegi le baker's shop around the area. Hampeh sangat sebab barang suma yilek, tau! Apa punya baker's shop pun aku tatau. Rak banyak kosong. Orang datang, ramai yang pulang tangan kosong. Patutnya, stock up le barang-barang dah tau orang ramai nak beli time peak season ni. Lemau sangat. Padahnya, aku call Arc nanya kedai kat Jalan Reko tu stok dia banyak tak. Kata Arc, banyak. So, terussss kitorang menuju ke Kajang. Jauh, tapi berbaloi trip itu.

As usual, aku kalau kat baker's shop, rasa macam heaven je. Rasa macam suma nak amik. Suma rasa macam.. what if I need this later.. what if I want to bake this later.. Hish! Nafsu! Yelah, barang-barang kat baker's shop ni, tak suma leh jumpa kat supermarket or kedai biasa. Memang kena pegi kedai-kedai sebegini untuk barang-barang tu suma. And at times, when you need it, the item is out of stock. Tu yang bila nampak je, rasa nak amik je. Ended up aku spent about RM50 kat kedai tu. Untuk barang yang entah bila aku perlukan. Hik!

From Kajang, singgah lak Tesco beli barang rumah plus a few things yang tak beli kat Kajang. By the time setel segala pembelian, sampai rumah dah kul 5 kot.

Balik kedai tu, aku dan nafsu membuat kuihku yang membuak-buak, terus nak membuat kuih le kan. Terus organise things and terus continue setelkan almond london. Hari tu dah bakar, now cuma nak celup dalam coklat je. Buat punya buat, coklat lak tak cukup. Kat Kajang earlier, aku tak beli pun coklat. Sebab coklat dah ada stok kat umah tu. Aleh-aleh, tak cukup. Hampeh. Tapi, timing pun dah nak buka dah pun. So memang patut pun stop dulu. Keje tak siap. And destinasi buka, umah mentua.

Aku ni, ada problem dengan belakang aku. Tak leh concentrate buat satu keje tu lama-lama. Harus belakang aku sakit. Tatau nape. And thank God for my hubby. Dia pandai tekan belakang aku, sampai bunyi gitu. Lega sangat bila dia buat. Rasa aligned semula tulang belakang. Tapi still rasa sakit tu ada. Sepanjang wiken hari tu, tatau berapa kali entah aku soh laki aku tekan belakang aku. Sekali tekan, sekali prapp gitu. Uish! Tua bangat kah aku ni?

Buka kat umah mentua, aku tak yah masak apa pun. Suma dah ready, boleh? Anak hantu betul! Kekekeke! Yelah, aku sampai pun dah kul 7. Bahana buat kuih. So, by the time aku sampai, aku cuma tolong set the table je. Tapi lepas makan, aku tolong le kemas and basuh suma pinggan. Dalam keadaan belakang yang agak sakit gak.

Malam tu, bila rasa agak lega badan, aku buat lagi satu kuih. Kuih nescafe resepi ibu mertuaku. Ha, dapat gak aku finally resepi kuih nescafe dia. And, harus le resepi tu main agak-agak! Pastu, aku dapat gak resepi kuih cornflakes dia yang sedap tu. Puashati aku dapat dah resepi yang aku nak. And ofkos, time to try le kan.

Aku buat kuih nescafe dulu malam tu. Masa aku mula bancuh tu, aku agak-agak lupa dah whether Mama kata ada boh telur ke tak. Camno tu? Nak call, kang entah-entah dia dah tido ke kan. So, aku buat je le tanpa telur. Lantak le. Kalau salah kang, aku alter je le nanti.

The first cubajaya aku, jadik le bau dia. Kekekeke.. Sama bau, occayy! Tak penah selama ni aku rasa dough, occay. Tapi sebab aku kurang pasti dengan rasa dia, aku telah test itu dough. Siap kasi laki aku test sama nak tau terpahit ke, ok ke idak. Boleh?? Dah test rasa, ok katanya. So time to terap and bakar.

Dah bakar, try lak makan. Errr.. nape aku rasa liat lak? Kekekeke. Geram tauuu!! Laki aku kata, ok kot. Tulah padahnya kalau trial and error gitu tau. Yang tak trial and error pun, error semedang. Ni kan pulak nak kena trial and error. Nyampah! Tapi tak givap. Cuma, sebab penat, aku stop. And udah larut malam pun. So aku pun simpan le dough yang balance tu dalam fridge.

The next day, aku nak sambung buat biskut nescafe lagi. Tapi sebab dough tu masih sejuk, aku takat leh kuarkan je dough tu dulu. But before that, kitorang pegi lagi baker's shop yang hampeh untuk beli coklat. Nasib ada walaupun nala besar saiz yang ada. Aku nak cuma 500 gram, tapi yang ada cuma saiz 2.5kg. Angkut gak le.

Balik tu, terus sambung dengan almond london. Aku rasa, in total, more than 300 pieces kot aku buat. 150 tu untuk order kawan aku. Another 50 untuk order adik ipar aku. Tu tak masuk yang dah masuk perut masa aku mula-mula buat tu kan. Apa pun, aku rasa cukup le kot untuk bagi-bagi kat Emak, Mama and untuk rumah aku.

Setel packing suma almond london tu, sambung lak dengan kuih nescafe. Dough tu aku alter sikit. Aku dah confirmkan dengan Mama, memang kena letak telur. So aku boh telur, aku tambah nescafe sikit sebab tak berapa nak rasa hari tu, and tambah lagi tepung. Rasa, tatau. Yang penting, aku nak gak abihkan dough yang ada tu. Bila bakar, aku tengok macam keras semacam lak. Adehh! Apa lak silap eh? Masa liat tu, aku saspek mungkin lebih tepung jagung. Tapi kalau keras, lebih tepung? Chisss! Aku teruskan gaklah kan. Lantak le. By the time siap suma, dah kul 7. Time nak buka gak. Terus tuju umah mentua aku gak. Memang pun janji nak buka situ pun. Tapi macam anak hantu le kan.. tak tolong tak apa pun, datang makan. Kekekeke..

Malam tu, aku try kuih nescafe tu. Idak le keras mana benonya. Rasa pun ada. Cuma aku rasa macam tak sama kot. Entah. Tak tau le betul-betul tak sama, or tekak aku je rasa lain sebab rupa dia lain. Logik tak?

And, aku teruskan lak perjuangan dengan kuih cornflakes lak. Yang ni, original recipe dalam ounce gitu. Aiyo. Aku cuma ada timbangan dalam gram. Terpaksa aku convertkan dulu. Pastu, agak-agak sesuai je le berat dia. Dengan tekun dalam sakit belakang, aku buat kuih tu. Syukur sangat rasa dia sedap! Jadik! Puashati! And siap suma kul 3 pagi, boleh?? Adeh. Tu pun tak cukup lagi amount. Baru dapat dalam 130 pieces, untuk satu adunan. Mana nak setelkan order orang, mana nak buat untuk sendiri, mana nak layan yang anak buah aku akan makan macam makan nasi sebab kuih tu favourite dia, kan!

Isnin, aku terpaksa pegi le ke baker's shop. Ada lagi barang tak cukup. Berapa kali le gamaknya aku ulang-alik ke baker's shop, tatau. And yet, tak dapat gak barang yang aku carik. And hari Isnin, aku dah janji dengan Mama nak buat kuih cornflakes sama dengan dia. Yelah, dia takde anak pompuan, kan. Yang ada cuma menantu pompuan sorang. Anak-anak suma dah besar, dah sure tanak layan dia buat kuih. Nasib dapat menantu yang minat tu suma.

Lepas dari baker's shop tu, terus le ke rumah dia. Mula buat kuih cornflakes. Kalau aku malam tu buat satu adunan je, dia buat lima adunan. Imagine berapa lama nak siap? Tapi, yelah.. dia buat bukan untuk dia je. Kiranya buat untuk aku sama. Yang aku buat, untuk jualan. So fair le kan. By the time siap suma, dah kul 5 petang aku rasa. Mula pun lambat. Aku habiskan buat kuih tu, and dia lak mula masak.

Belakang aku, memang sakit le kan. Time break untuk solat, aku curik-curik tulang gak. Break kan belakang aku ni. Mintak laki aku tolong tekankan belakang aku. Entah apa agaknya masalah tu eh. Hati ni larat, badan lak tak larat nak buat suma ni. Camno tu?

Anyway, so itu je le kuih raya aku gamaknya. Aku ada cornflakes, nescafe, almond london, suji/crystal ball. Cukup lah tu. Kalau ikutkan, aku nak gak buat seround lagi suji tu. Ada resepi yang aku lum try. Tengoklah kalau ada kesempatan. Kalau tak, harus lepas raya aku buat gak. Tatau nak kasi sapa makan. Buat, pastu bawak gi ofis je lah.. kasi orang ofis makan.

Pastu, ada hati nak buat kek. Aku rasa, barang cukup tu. Tapi, kotak lak takde nak letak kek. Itu baker's shop punya kotak, out of stock! Hampeh!

Oklah.. tu je update aku. Sekian.

Angah

Friday, 19 September 2008

TGIF!

It's another Friday! Yippie!! Sebelum lupa.. malam ni dah malam ke 20 Ramadhan, so esok malam ke 21 Ramadhan. Dah masuk malam ke 21, kena pulun amalan yach! Raya pun raya gak, tapi mana le tau kot-kot ini Ramadhan yang terakhir kan.. rugi kalau tak pulun. Eerr.. ni peringatan untuk aku benonya yang masih tak berapa nak insaf ni. *mode insaf seketika*

Isnin depan aku cuti. Plannya, this next 3 days, aku nak pulun buat kuih. Muahahaha! Tuu diaa the evil spirit gitu. Aku nak buat sampai jadik gak, sampai aku puas hati. Tak puas hati, buat lagi. Geram kan. The last resepi kuih suji yang aku dapat ni, dari Ghee si pengeluar minyak sapi tu punya site. Kalau tak sedap gak kuih suji aku, kalau tak melt in the mouth gak kuih suji aku, tatau dah nak kata apa. Gamaknya, next year, tak nak lagi dah buat. Redho.

Pastu kan, aku dah dapat lagi satu resepi dari kawan aku ni. Resepi mudah je. Resepi kuih dam. Ala, yang rupa dia macam petak dam tu.. Semalam, kawan aku beriya-iya nanya aku camana nak petak-petakkan kuih tu. Aku lak, yang tak penah buat ni, tapi visualisation aku baekk punya, telah ajar dia camana. Siap aku lukiskan 3-D diagram lagi sebab dia tak leh nak visualise kan apa aku cakap. Hari ni dia cuti and buat kuih tu. And telah melaporkan bahawa method yang aku ajarkan dia semalam, menjadik! Syukurrr!! Hahahahaha! Tak sesia belajar tinggi-tinggi! Hik! So, aku lak nak try itu resepi nanti. Eerr.. udah tambah lagi satu kah senarai kuih? Sabo je le. Ni yang intro dok kata pasal ibadah? Hishhhhhhh! Pagi tadi dok dengar lagu raya kat radio pun dah senyum-senyum sendiri sebab mood dah mari, tau! Dasar sangat.

Semalam, dok sembang dengan laki aku pasal hantu kena ikat. Kata laki aku, hantu kena ikat untuk orang beriman je. Huh? Iye ke? Aku tak rasa le itu yang aku belajar. Pastu laki aku kata, tu kes histeria kat Sg. Lumpur tu masih ada lagi bulan puasa ni, apa barang. Errr.. mana le aku tau, kan. Aku kata, tu suma saiko kot. Takut dari dalam diri. Bukan hantu. Kot jin ke, kan. Pastu, laki aku kata.. ok, kalau ye takde hantu, jom dok kat kubur malam-malam.. Boleh?? Aiyoyoyoyo!! Kekekekeke! Kosser le kannnnnn!!! Terus aku saspen nak tido. Terus aku takut. Hampeh laki aku tu tau! Hish!

And minggu ni, so far aku buka kat 1) umah, 2) umah, 3) umah mentua, 4) umah, 5) gols, 6) & 7) tatau lagi umah ke umah mentua. Harus ada at least one of those days kat umah mentua. At least le. Tak pun, both days. Will see.

Oklah. Tu je ramblings aku untuk Jumaat ini. Jangan carik update aku on Monday, yach! Hik! Till then, marilah kita ingat-mengingati untuk mempertingkatkan amalan kita di malam-malam terakhir Ramadhan.. moga kita dapat berjumpa dengan malam lailatulqadar.. aminnnnnnn..

Angah

Thursday, 18 September 2008

Nape?

Aku rajin sangat update blog bulan puasa ni, kan? Kot time-time update blog ni, aku selak-selak Quran kat internet ni, ada gak faedahnya, kan? Tapi takkkk.. instead of baca Quran, baca blog, update blog yang aku buat! Hampeh.

Aku rasa aku rajin update blog sebab bosan kot. Bosan as in takde semangat nak buat keje time puasa ni. Aku memang gini tiap kali bulan puasa. Mood keje memang tak berapa nak mari. Keje tu buatlah. Tapi macam orang jalan sambil heret kaki gitu. Tak rancak je. Nak kata sebab tak dapat kafein, aku bukan le hantu kopi pun. Kalau biasa, sehari kat ofis ni, mungkin aku buat kopi sekali je kot. Pastu, kopi tu tahan sampai ke petang. Tak abih minum pun semug kopi. So tak logik le pasal kafein. Entah le nape malas beno nak buat keje.

And bila malas buat keje, jari ni rajin ni nak klik ke IE, nak masuk blog. Rajin sungguh aku bloghop. Jumpa lak tu dengan blog yang menarik. I know, ramai dah orang baca blog yang menarik ni suma. Diorang ni femes-femes le kat alam blog Mesia ni. Cuma aku je yang tak baca dulu. Aku cuma baca blog yang ada kat list aku ni, plus a few je yang aku jadik silent reader. The rest, tak kuasa. Tapi semangat puasa ni lain lak. Bila dah tak tau blog sapa nak baca, mulalah jari-jari ni nak menaip kat blog sendiri, nak update. Apasalll?? Hish! Tak penah lak aku dapat semangat nak update blog sebegini eh.

Pastu, lately ni, rajin carik resepi kuih raya lak. Macam dalam entry hari tu, aku dah aim nak buat 5 jenis tu je. So hati ni masih lum rasa nak carik resepi lain. Tapi, yang buat aku sakit hati, resepi yang aku ikut tu tak berapa nak jadik! Tension tau! Rasa macam nak je re-do kuih yang aku dah buat. Tapinya, kang sapa lak nak makan kuih banyak-banyak, kan? Batch yang ala-ala tak berapa nak jadik tu, sapa nak makan?? Perlukah aku bungkus cantik-cantik dan hadiahkan kat orang? Sebab aku rasa macam nak buat batch yang lain lak. Tak puas hati punya pasal. Kalau aku simpan suma tu, harus le melambak lak kuih kat umah aku kannn.. sapa lak nak makan, kannn..

Bukan tak jadik apa.. So far, aku dah try 3 resepi. Resepi kuih suji/arab dah 2 resepi and kuih nescafe. The first kuih suji tu, aku buat yang 3 kaler. Or ada yang panggil crystal ball. Or suji delights. Tak kisah le apa nama pun. It's a suji. Saje aku kasi 3 kaler sebab nak nampak cantik. Dah siap, memang cantik. Tapi, agak keras. Tak macam suji dalam otak aku ni.. melt in the mouth gitu, kan. Hampa. Pastu, laki aku lak komen.. kata suji dalam otak dia bukan kaler-kaler gini.. So like dah tak kena konsep gitu kot bagi dia. Hampa gak le aku dengar, kan. Tapinya, tujuan aku, so that kuih-kuih aku tak le rupa serupa je. Ada le nampak kelas sikit, macam kuih orang berjual tu. Tu benonya tujuan aku.

Aku carik lagi kat internet, jumpa another resepi suji. Kata orang yang tulis resepi tu, dia kata dia dah try resepi yang aku try tu, and jadik memang keras. Bila baca tu, aku yakin yang bukan salah aku buat.. memang keras sikit kalau ikut resepi tu. Katanya lagi, resepi yang dia tulis tu, sure melt in the mouth punya. Aku pun teruja. Bila aku buat, takkkk gak melt in the mouth! Hish! Kali ni, aku buat letak kat dalam cup instead of buat bulat-bulat then leperkan. Sebabnya, dough tu melekit. Sekali bila dah masak, laki aku komen kata dia biasa makan suji bukan dalam cup gitu.. dia makan yang jenis bulat-bulat leper! Adehhhhhhhh! Ye, laki aku, jenis tak suka perubahan. Dia nak style dia gak. Geram, dek nonnn!!!

Biskut nescafe lak, adunan dia sedap, tapi pahit lakkk! Harus itu bukan macam resepi mak mentua aku. Tapi, sebab adunan tu sedap, aku akan improvise and tambah benda lain instead of just nescafe. Laki aku cadangkan boh kurma. Kurma racik-racik gitu. And aku setuju dengan cadangan itu. So, harus nak buat lagi satu adunan ni kan.

Err.. as I said.. sapa nak makan kuih-kuih yang dah siap tu?? Patutkah aku bawak masa bergols nanti?? Hish!

And semalam gak, laki aku komen.. tunjuk pada suji yang dalam cup tu and kuih nescafe.. komen yang rupa kuih tu, 'serupa'! Uwaaaaaaaaa! Kan aku dah kataaaaa!! Tapinya, mana lak serupa, satu dalam cup, satu leper gitu je! Tapi, aku paham maksud dia tu. Nampak sangat homemade lah kot. So aku bagitau le kat dia.. tu pasal le aku kalerkan the first suji tu. And aku nak buat some perubahan. Tapinya, dia yang tak kasi buat perubahan. So how?? Grrrrr....!!

Anyway, aku rasa aku nakkk gak buat lagi kuih suji sampai aku dapat rasa dan texture yang betul. Geram tau tak dapat rasa dan texture yang betul tu! Nasib le each batch yang aku buat, portion tak besar sangat. Aku dah kecik-kecik kan portion dia. Kalau aku ikut portion asal, harus sampai Krismas le ada lagi kuih tu nanti! Hik!

Oklah.. aku nak surf lagi carik resepi. Mana tau leh jumpa resepi yang agak-agak betul punya.. Till then..

Angah

Wednesday, 17 September 2008

Raya mana?

Masa aku kecik-kecik dulu, aku tak penah tau ada orang ada masalah nak balik kampung mana. Aku tak terpikir yang orang ada 'dua' kampung. Bagi aku, kampung aku cuma satu. Both grandparents aku sekampung. Rumah pun dekat sangat. Kalau balik kampung, sehari barat, sehari timur. Selagi ada kat kampung tu, selagi tu berulang rumah. Hangkut le baju tiap malam gitu. Dah jadik rutin, so biasa je. Lagipun, itu je lah yang aku tau. Itu je lah yang normal bagi aku.

Come Hari Raya, pun sama gak. Tapinya, most of the time, kitorang akan spend the nights kat umah Abah. Simply because Abah cuma 2 beradik; dia dengan Pak Long. Tapi Pak Long dok kat Singapore and balik 10 tahun pun lum tentu sekali, masa aku kecik-kecik dulu. So memang le grandparents aku akan takde sesapa kalau takde kitorang. Emak lak, adik beradik 7 orang. So tiba Hari Raya, busy le rumah nenek tu. Tu yang kitorang dok le kat umah Abah. Though aku prefer rumah Emak sebab ada cousins suma, tapi redho je le kan.

Pagi raya, kat rumah Abah. Rumah Abah lak, depannya ada surau. Tempat orang solat raya. So pagi raya, lepas kitorang sarapan, then solat raya, then adik beradik Emak yang gi solat raya akan terus singgah beraya kat umah Abah. Then, kitorang lak berdedai gi umah Emak. Makanya, pagi raya, cover dua-dua rumah terus. Takdenya miss langsung le. Kena lak adik beradik Emak, suma pun kawen orang Melaka gak. Harus le suma ada time raya, kan. Takde yang takde. Mananya aku nak paham yang orang ada dua kampung, kan.

Bila dah besar, baru aku realised yang orang lain ada dua kampung. As in kampung jauh-jauh. Idak le seconvenience aku. Ada yang gaduh-gaduh nak balik kampung bagai. Masam-masam muka bagai. And bila adik beradik aku dah kawen, aku yang terasa sebab sorang-sorang takde masa raya. Tak complete raya aku.

Bila aku lak kawen, adehhh.. lagi lak rasa semacam. All these while, parents aku akan sentiasa ada aku bersama diorang di Hari Raya. Tapi lepas aku kawen, aku tau yang that's not possible. Tahun lepas, first raya kat umah parents aku. So by right tahun ni dengan family laki aku lak, kan? Benonya, idak le jauh mana pun umah parents aku dengan umah parents dia. Idak le sorang utara sorang selatan or sorang timur sorang barat. Sejalan je. Kalau ikutkan, parents dia dok setaman dengan aku. Pastu, umah parents aku kat Semban. Kampung dia kat Pilah. Kampung aku kat Melaka. Ok je nak cover suma on the first raya. Tapinya, bagi aku, pengertian raya tu sungguh bermakna di pagi raya pertama tu. Dah masuk tengahari raya pertama tu, dah jadik biasa je dah. Don't know what I feel that way, tapi that's what it is bagi aku.

Untuk tahun ni, aku tanya laki aku dah whether kitorang raya KL ke. Kata laki aku, tak sure lagi. Huh? Nak je aku melompat keriangan, kan. Tapinya, idak le boleh lagi. Aku tak pasti pun what's the basis of him not saying it for sure. Sian kat aku ke? Sebab aku rasa, raya takde makna pun untuk dia. Sebelum kawen, dia cuma pegi solat raya je. Pastu, dok lepak kat shopping centre ke, tido ke, lepak umah kawan ke. Takde maknanya raya tu untuk dia. Tapi aku lain, kan. Aku more attached dengan parents aku and adik beradik aku. Tu pasal aku suka berkumpul sesama kitorang. Tapi kata dia, kalau raya KL pun, lepas solat tu, kitorang gerak balik Semban. Ok gaklah gitu. Yelah kan, nama pun dah kawen. Kalau tanak gilir gitu, either kawen dengan anak yatim piatu or kawen dengan convert. Setel. Selagi kawen sesama bangsa gini, selagi tu ada turn masing-masing.

Aku kan, nak jadik macam certain people. Yang leh anggap mentua tu macam family sendiri. Tapi aku lum sampai tahap tu lagi. Penerimaan family dia ok je aku tengok. Aku pun takde le any problem. Tapi entah eh. Still rasa lain. Still rasa berbeza. Still macam tak leh nak kasi lebih time dengan family dia. Still nak berkira. Aku je yang rasa gitu, or orang lain pun rasa gitu, eh? Hish! Bilalah aku nak berjaya kikis sifat gini ni eh..

Angah

Tuesday, 16 September 2008

Kuih raya

Mood raya aku dah mariii!! Hik! Errr.. camana tu leh mari eh? Entah. Harus sebab aku jumpa resepi kuih hari tu kat dalam paper. Terus teruja nak buat. Terus mari itu mood!

Aku ni, kalau mood dah mari, macam dan-dan tu gak nak buat. Macam kuih raya le kan. Mood mari hari Ahad malam. Kalau boleh, time tu gak nak gi kedai carik bahan and buat. Tapi sapa lak nak layan mood aku tu kan? Idak le aku nak gi kedai 24 jam semata-mata nak carik bahan buat kuih raya! Kekekekeke.. Sewel sangat le kan.

So kekdahnya, semalam aku dengan semangat yang amat tinggi, aku surf lagi carik resepi lain. Resepi yang aku rasa macam best kot. And aku ended up dengan resepi kuih suji, kuih arab.. sama kan bendanya tu? Ada lagi a few recipes, tapi kuih arab ni simple beno resepi dia. And, yang aku nak buat ni, cantik ada 3 kaler gitu. Yelah, boleh kalau tanak letak kaler gitu. Tapi kang, nampak nau macam aku buat. Nampak nau tak cantiknya. So buat le kaler sikit.

Balik keje, aku ajak laki aku singgah kedai beli bahan kek berbekalkan beberapa resepi di tangan. Hajat hati, kena gak buat satu jenis at least for the day. Tuu diaaa aih! Semangat, kan. Dah beli, rasa macam nak buat dan-dan tu gak. Harus le kan.

So, balik tu, buat apa yang patut, aku pun terus buat kuih, boleh? Idak le nak masak buka ke. Idakkk.. Buat kuih dulu! Tu lagi penting. Padahal raya lambat lagi, kan? Nak buka cuma beberapa jam je lagi, kan? Priority? Mood tu lagi pentingg!! Kekekekeke.. Makanya, aku pun buat le kuih tu. Cantik je di mata aku ni. Puashati. Pastu, ada hati nak buat lagi satu. Tapi, ehem, nak kena masak untuk buka, kan.. Pasrah!

Aku pun masak le untuk buka lakk. Laki nak makan ayam masak kari. Cendawan goreng tepung. And Alin tolong goreng ayam. Simple je. Well, resepi aku kan.. harus simple. Ada sesapa nak resepi kari aku lak?? Kekekeke.. Matilah marah orang utara kot tau kari aku yang simple gila ni. Takat tumis bawang, tumis serbuk kari, boh garam, masukkan kentang, masukkan ayam, boh santan, boh asam keping sekeping. Setel. Hik! Masak ni, simple je benonya kan. Nak dengan tanak buat je, kan. Tapinya, since start masak pun dah kul 6.30, siap lepas 5 minit waktu buka gitu. Not that bad lah benonya. Lambatnya sebab nak tunggu ayam tu masak and kentang tu empuk je.

Sambung balik kisah kuih raya.. Ada resepi mak mentua aku yang aku suka. Aku suka kuih cornflakes dia. Tapinya, since raya tahun lepas aku dah mintak resepi tu, sampai sekarang aku still tak dapat lagi. Masa aku mintak dulu, dia kata nak kasi. Pastu dia kata something like dia agak-agak resepi tu. Pastu bila aku nak buat sama dengan dia, dia dah bancuh adunan tu. Adehhh.. Kurang sabar aku jadinya. Yelah, bukan aku tanak buat dengan dia. Tapinya, aku lebih suka kalau aku ada resepi tu, and aku buat sendiri at my own time. Bila buat kat umah dia, dengan dia, ada protokol yang aku kena jaga. Aku kena ikut style dia buat keje. Tu yang tak berapa nak best.

Laki aku lak, sibuk dok soh aku buat sama dengan mak dia. Dia tak paham problem buat kuih dengan mak dia tu. Kot ikut aku, nak je cepat-cepat buat. Fokus. Macam orang buat kuih kat dalam tv tu. Tapi mak dia buat, slow and steady gitu. Dalam pada nak masukkan tepung, sempat stop jap buat benda lain. Pastu sambung, pastu leh lepak dulu. Adehhh.. Nak je aku force mak dia concentrate kat kuih tu sebab aku nak belajar resepi dia. Tapi tulah kan.. Aku dah cuba terangkan kat laki aku tu, tapi tulah.. dah nama pun mak dia kan. Aku nak cakap lelebih, payah. Tapi aku takut ketaksabaran aku tu kang, buat aku temper je buat kuih. Apa barang, kan. Orang nak buat kuih raya, nak feel raya tu. Kalau hati dah hangat, kang kuih lak jadik hangit lak.

Pastu, cara mak dia gulung kuih tu pun ada style dia. Aku malas le ikut style remeh gitu. Tapi since buat dengan dia, kena le buat gaya dia kan. Idak le aku leh buat freestyle gitu. Tu nampak sangat anak hantu kan. Anyway, akan aku usahakan jugak dapatkan resepi kuih cornflakes mak dia tu untuk raya tahun ni. Ada kawan aku dah tempah dah kuih cornflakes ni! 150 bijik, you! Lagi le teruja aku nak buat. Hik!

Selain kuih cornflakes mak mentua aku, aku suka gak kuih nescafe dia. Tu pun sama gak. Nak mintak resepi pun tak dapat gak. Same case gak. Same style gak. And semalam aku surf internet, aku jumpa resepi. Aku nak try resepi tu le rasanya. Kalau sesuai rasa dia, settle dah. Tak yah mintak dengan mak mentua aku. Tapinya, laki aku lak ada cekadak dia. Nak style mak dia bentukkan kuih tu. Mak dia guna semperit tu.. err.. apa nama dia tu eh? Yang jenis ada bentuk tu, yang jenis tekan-tekan tu macam pump tu? Semperit kan? Ha.. tanak jenis lain, boleh? Boleh??? Sebabnya.. dah berpuluh tahun dia makan kuih bentuk gitu. Tak leh tukar. Tukar kalu, rasa jadik lain. Boleh??????????? Aiyo! Saiko, siot! Kekekekeke! Tapi, biaq pi lah. Aku nak buat style aku je. Nak makan, makan. Tanak makan, aku yang nak makan.

Eh lupa lak nak cakap.. kuih arab yang aku buat semalam tu, agak keras. Mula-mula aku dok ingat aku uli lebih ke. Rupanya, bila aku surf internet hari ni, aku jumpa sorang komen kata memang kuih tu jadik keras dengan resepi tu. So idak le salah aku mengadun or menguli. Dia kasi lagi satu resepi. So hari ni, ingat nak try lak resepi tu. Katanya, cair di dalam mulut. Kita tunggu jelah hasilnya nanti.

Together with that, aku dapat gak resepi kuih makmur. Kata laki aku, dia nak kuih makmur inti kurma. Dia pernah rasa dulu, and suka inti kurma as compare to inti kacang. So let me try first le kan. Suka aku nak experiment gini.

And wiken ni, aku plan nak buat almond london. Tu pun udah ada tempahannya. Tak banyak, tapi oklah kan. Alin pun cita-citanya nak beli bahan and nak buat kuih kat umah aku wiken ni. So kekdahnya, wiken ni ialan wiken bersama Chef Pastry Angah!

In short, plan untuk kuih raya aku ialah:

1) kuih suji/arab
2) kuih cornflakes
3) kuih nescafe
4) kuih almond london
5) kuih makmur

Hish! I should have taken bakery/pastry le dulu instead of engineering! No wonder le Chef Pastry Anna Olson tu bertukar dari banking ke cooking macam Chef Wan gak!

Angah

Monday, 15 September 2008

Weekend journey

Jumaat lepas, kitorang plan nak balik terus dari ofis ke Semban. Nak buka kat Semban. Alin dengan anak-anak pun nak numpang sama sebab laki dia ada keje hari Sabtu so tak leh nak balik hari Jumaat tu. Ok je lah. Lagipun, ofis Alin dekat dengan umah aku and nursery anak-anak dia pun dekat-dekat tu je. Plannya, laki aku amik diorang dulu, sebab Alin abih keje 4.30, and then terus ke Bangsar amik aku terus balik Semban. At least that's the plan.

About 4.45, laki aku call bagitau jalan jem tak hingat from Jalan Semarak punya area. Err.. kalau gitu, kul berapa nak sampai Bangsar, eh? Takpe. Aku tunggu je. Later at about 5, aku rasa aku patut gerak kuar dari ofis ah. Naik je LRT ke mana-mana, that would be much easier for him to pick me up. Aku lambat sikit kuar dari ofis ni sebab macam berfikir-fikir patut tak kuar ni kan. Lambat dalam 3 minit gitu. Tapinya, lambat 3 minit tu, made a lot of difference in terms of passengers yang menunggu nak naik LRT ni! Sabo je le. By the time aku sampai stesen, feeder bas dari Damansara pun sampai sama. Hamik. Nasib le leh masuk lagi LRT tu.

Mula-mula, plannya laki aku nak soh aku turun Ampang Park or KLCC, then ada gak nak soh turun kat Damai. Tapi bila kete macam tak berapa nak gerak and masuk KL tu macam satu bencana, laki aku tanya aku leh tak naik komuter and turun kat UKM. Aku kata, ok je tapi jangan lak kang bising kalau aku lambat. Maklumlah.. komuter tu memang tak leh harap timing dia, kan. Laki aku kata, ok je.

Makanya, sahibul hikayat, sekonyong-konyongnya aku turun LRT kat KL Sentral, and menuju ke tempat komuter lak. Nasib guna Touch n Go, and aku leh kuar masuk mana-mana stesen sesuka hati aku tanpa rugi apa-apa kan. Rush le aku menuju ke platform 6, komuter menuju ke Semban. Haiyo ma.. haiyo paaa! Manusia, macam nak buat haji punya ramai! Haiyoyoyoyoyo! Gila babi punya ramai! Aku pasrah dah masa tu. Tatau nak imagine nak buka kat mana dah kan. Sebab tatau camana nak masuk tren tu nanti. Tak leh imagine. Bau, toksah cakap le kan. Terbayang-bayang aku kesusahan si Arc yang selalu naik komuter tu kan! Kekekekeke..

Bila tren sampai, ada le tukang jaga yang soh tunggu orang kuar dulu. Yelah, platform idak le besau mana. Dah orang tunggu pun berdiri sampai kat gigi platform tu. Orang yang nak kuar, nak lalu kot mana, kan? Pasrah. Aku tengok orang yang dah dapat masuk tu macam bersengayut kat pole dalam tren tu. Macam orang buat pole dance gitu tangan masing-masing. Yelah, aku tatau apa diorang buat le. Muka kepala badan suma tak nampak. Aku cuma nampak tangan je. Aku kan, sayup di belakang sambil pasrah, kan.

Dalam pasa pasrah tu, laki aku call lagi. Dia kata, change of plan. Tanya aku boleh tak aku naik ERL instead of komuter and turun Putrajaya. Perghhhhhhhh!! Awat lah tak terpikir dari awal tadi, kan?? Apa-apa pun, aku syukurrr dengan idea tu. Aku pun dengan senang hati kuar dari asakan manusia tu, and menuju ke ERL lak. Naik KLIA Transit. Oh syukurrr!!

Tapinya, macam Amazing Race le kan. Bergegas sebab tatau time tren kan. Tanak le aku tertinggal and dok menunggu. Laki aku lak telah berjaya memboloskan diri dari jem KL and berjaya naik highway KL - Putrajaya tu. Syukurr sangat. Alhamdulillah, aku sempat naik ERL tu and within a couple of minutes, tren tu jalan. Lega! Aku bagitau laki aku, aku dah masuk ERL, no more change of plan.

Dalam ERL, kepala aku mula berdenyut. Adeh. Takpe lah. Dah tak jauh lagi, kan. At least aku dah lari dari kesesakan manusia nak naik tren. By the time aku sampai Putrajaya, laki aku pun sampai. Ngam gitu timing, boleh?

The rest of the journey was smooth untul nak sampai ke exit Senawang. Haiyo! Banyak le pulak kete! And time tu lak ada VVIP nak lalu, nak gi buka puasa kat masjid kat Senawang tu. Kena lak bagi laluan, leh? Hish! Dari exit tu, berensot nak nyampaikan ke umah parents aku tu. And kitorang sampai, almost time buka. Memang baekkk punya timing. Yelah, I should bersyukur sebab aku dapat gak buka kat Semban, kan. Tak yah lah nak buka dalam kete bagai.

Malam tu, lepas buka and buat apa yang patut, aku telan ubat, and tido. Sedar-sedar, dah kul 9 lebih. Bangun jap, then sambung balik tido. Sungguh le aku tak memanfaatkan bulan Ramadhan ni dengan sewajarnya.

The next day, siang tu tak gi mana-mana pun. Kepala aku tak berapa betul benonya. Aku dilanda batuk dan selsema. Tu yang mood suma lari tu. Tapi malamnya, kitorang beramai-ramai ke bazar kat Ampangan. Saje nak menyibukkan diri di celah-celah manusia yang ramai tu. Dapatlah jugak aku beli tudung selai. Setel dah benonya baju raya kali ni.

Hari Ahad lak, siangnya saje je bawak parents aku gi Jusco. Abah nak tengok baju Melayu. Idak le nak beli lagi. Saje nak tengok. Lagipun dah lama diorang tak gerak ke mana-mana window shopping gitu. Tak beli apa pun. Takat food sesikit.

And hari ni, aku dah mula mabuk nak carik resepi kuih raya. Dah ada a few resepi yang aku dok print ni. Pastu, Arc dah ingatkan aku pasal tepung biskut yang dijual kat kedai kat Kajang tu! Huhuhuhu! Harus banyak gak aku buat kuih ni kang! Dari tak nak buat kuih, ke berjenis-jenis gitu! Hik! So far, aku dah ada resepi biskut nescafe, biskut suji, biskut choc chip, biskut coklat.. pastu kalau beli tepung kat kedai tu, harus biskut almond london. Harus meriah gitu mejaku dengan kuih! Hik!

Okaylah. Orang patutnya cerita pasal nak memeriahkan malam-malam terakhir puasa dengan ibadah, kan.. Ni aku dok pasal raya. Hishhhh!!

Oh.. lakiku tu kan prihatin pasal warga tag, kan. Ngalahkan dia yang tagging sama kan. Dia dok tanya aku, bilanya si LB tu nak ke Germany. Dok tanya aku, takde nak buat apa-apa gathering ke sempena pemergian LB tu. Dok tanya aku bilanya LB punya flight. Kita nak nganto ke tidak. Aku, memang le ok je gi nganto tu kan. Tapinya, takut lak si Arc and anak-anak rasa tak berapa nak best nak berpeluk cium ramai lak menonton, kannnn.. kekekekekeke.. Nak buka sama pun, aku nak tapi mana le tau kot-kot Arc dan anak-anak nak memanfaatkan waktu-waktu yang ada ni bersama-sama, kannnnn.. So, camana eh? Delinn? Yam? Arc? Kekeke.. Arc pun aku nanya sama, leh?? Hik!

Angah

Friday, 12 September 2008

Resepi asam pedas ala aku

Sesuatu yang aku agak moskel dengan gas dapur aku tu kan ialah.. dia akan habis di bulan puasa. Not all the time, tapi most of the time, mesti di bulan puasa. Dari aku kecik lagi pun, dengan parents aku, gas kat umah tu akan abih time puasa. Tak kira le tengah masak untuk sahur or buka. This year, awal lagi aku dengan laki aku dah borak pasal tu. Tapi hoping macam tak kena le kali ni. Tup tup, semalam tengah aku sedap menggoreng mihun (bab makan gakkk!!), tetiba aku dengar desiran tumisan udang aku tidak sekuat mana. Tengok-tengok api makin malap. Adeh. Dah le memang aku dok tunggu sampai 6.45 baru nak goreng mi tu sebab tanak dia sejuk awal-awal. Gas lak abih! Chet!

Terpaksa le laki aku pegi beli gas. Aku kerahkan sama adik ipar aku ikut laki aku. Yelah, aku pasti kang tak larat de laki aku nak hangkat tong gas penuh tu masuk rumah. And nak cepat, kan. So berdua tu pegi. Nasib kedai dekat rumah ada stok gas and sempat le aku siapkan masak before buka.

Jangan dok suggest simpan spare tong gas yach! Kosser aku. Masak sesekali, siap nak simpan tong gas extra bagai. Safety hazard gitu! Hik!

Anyway, menu semalam cuma mihun goreng je. Tu permintaan laki aku gak tu.

And semalam gak, ada permintaan dari seseorang untuk aku tuliskan resepi kuah masak asam. Kekekeke.. Boleh aku tulis, tapi seperti masak tomato ala aku, masak asamnya pun ala aku gak yach! Kot tanya yang expert, harus banyak yang kurang kot. Apa-apa pun, here goes..

1) Tumiskan bawang. Then masukkan cili blend. Macam nak buat sambal gitu lah. Banyak mana bawang or cili, depends on mulut sapa yang nak dicilikan. Kalau tahan pedas, boh banyak-banyak yach! Lebihkan bawang, takpe. In my case, aku memang simpan siap-siap bawang blend kat dalam fridge tu. So main kaut je banyak-banyak untuk buat asam pedas ni. Kalau mak aku masak, dia boh sikit serbuk kunyit . Tatau untuk kasi colour sikit kot. Tapi bagi aku, tu suma remeh lah kan..

2) Then, agak-agak dah masak sikit cili tu, masukkan air. Air ni, boleh either air asam jawa, or air kosong saje pastu boh asam keping later. Asam jawa/asam keping tu agak-agak le ye. Jangan main berani-berani je letak. Kang masam beno lak kang kuah tu ye. Hari tu, aku nak buat guna asam keping. Confident ada asam keping. Aku pun boh le air dalam periuk. Sekali, carik asam keping cuma ada sekeping je! Apa barang! Pastu dok korek-korek, jumpa asam jawa sikit. So, aku masukkan je asam keping and asam jawa together. Asam jawa tu, haram aku perah. Dah le baru kuar fridge. Keras! Hik! Tapi jadik ok je. So boleh gitu ye puan-puan.. tapi jangan sampai termakan bijik asam lak nanti.

3) Pastu, masukkan le ikan yang nak dimasak tu dalam kuah tadi. Masukkan garam secukp rasa. Kalau pedas, boh sikit gula. Ok, dah.. tu basic abih.

4) Nak kasi rupa lagi best, hari tu aku tambahkan sawi jeruk. Potong le sikit sawi jeruk tu kan.. Tapi aku buang air jeruk tu. Tatau apa rasa lak boh air jeruk tu. Pastu boh daun kesum. Nak kasi best lagi, boh bunga kantan.

Ha. Tu je le caranya yang aku tau. Kot ada cicir bahan lain, aku tatau. Selama aku masak asam, gitu je gayanya. Aku rasa ada orang boh jintan ke hape ke. Aku, benda alah tu pun takde kat umah, yach! Hik! So tak perlu.

Hari ni, inshaallah aku akan balik Semban terus lepas keje. Buka di rumah bonda. Yippie!

So in total minggu ni, aku buka 1) umah, 2) umah mentua, 3) umah, 4) umah, 5) Semban, 6) Semban, 7) Semban.

Oh, aku dapat jemputan berbuka puasa bersama celebrity kat tempat main futsal tu, untuk esok. Dapat 5 pas. Tapi, since aku tak leh nak pegi, aku kasi le kat budak futsal yang lain. Melepas I ols! Antara buka kat Semban dengan buka bersama celebrity.. aku pilih Semban le kan..

Till then, selamat berhujung minggu.. selamat bershopping.. dan semestinya selamat berpuasa! Ni dah masuk dua pertiga puasa dah ni. Kena lebihkan amal patutnya.. Hish! Apa nak jadik dengan aku..

Angah

Thursday, 11 September 2008

Another day

Sudah sepertiga Ramadhan dah kan.. Amal aku, amatttttt le kurang untuk tahun ni. Tatau nape malas menyelubungi diri. Over sangat malasnya. Banyak cita-cita dah impian aku untuk Ramadhan tak aku buat. Camno tu? Hish!

Minggu ni, sahur pun udah lacking gitu. Hari Isnin, makan sebelum tido. Hari Selasa, laki aku sahur sesorang. Awal-awal lagi aku dah mintak mahap sebab tanak bangun sahur. Dia ok je. Dia bangun, dia prepare food sendiri, dia makan sendiri-sendiri. Isteri mithali ni, tido. Semalam pun sama, makan sebelum tido. Apasal buruk nau perangai gak eh, tatau. And pagi ni, perut aku dilanda angin hebat. Dari malam tadi benonya. Senak semacam. Nak kata makan banyak, tak gak. Pikir punya pikir, baru ingat yang aku minum Nescafe semug masa buka. Adeh. Sensitif tul perut aku dengan teh dan kopi bulan puasa ni tau.

Menu buka puasa semalam.. Aku masak ayam masak tomato, sayur campur goreng and telur dadar. Resepi aku, as usual sempoi gila le kan. Tapi bak kata laki aku, takpe.. janji menepati citarasa. Kira oklah tu. The day before, buka kat umah mentua je. So idak le masak apa-apa.

Pada sesapa yang nak masak ayam masak tomato cara aku, meh aku ajar.. kekeekeke.. mari belajar memasak lak kekdahnya, kan..

1) Goreng ayam yang dah dipotong kecik. Jangan tanya potong 8 ke 16 ke hape ke. Aku tatau. Aku tau, potong kecik je.

2) Pastu, tumis bawang.

3) Masukkan cili sos sikit, tomato sos banyak. Ye le, nama pun masak tomato, kan! Kekekeke.. Masukkan air nak kasi berkuah sikit. Kalau tak, pekat sangat lak sos tu nanti.

4) Masukkan bawang besar yang dipotong round tu.. apa ke nama potong tu ntah. Masukkan jugak buah tomato yang dah dipotong-potong, kalau nak. Masukkan kacang pis yang dalam tin tu, kalau nak. Kasi le cantik sikit, kannnn.. Presentation penting! Hik!

5) Masukkan garam sikit.

6) Masukkan ayam goreng tadi. Gaul rata.

Setel.

Ok tak resepi aku? Tu masak tomato. Masak kicap lagi simple, kan? Kekekeke.. So, sapa-sapa yang agak tak reti nak masak, or tak cukup bahan, or baru nak belajar masak, silalah copy itu resepi. Pastu, pandai-pandai adjust yach!

Benonya, semalam nak buat ayam masak merah. Tapi, masing-masing kat umah tu pakat sakit mulut tak leh makan pedas. Tu yang jadik ayam masak tomato je kekdahnya.

Hari ni, aku nak carik resepi puding lak. Abah aku mintak nak makan puding lak wiken ni bila aku balik Semban. Tatau lagi puding apa, janji puding.

Angah