Cetusan hati, ilham jiwa, luahan rasa, tarian jari, sulaman kata, tersebut cerita..

Monday, 2 July 2007

For the first time

Jumaat lepas keje aku gi tengok La. Pegi sorang-sorang je kali ni. Masa aku sampai spital, La tengah bersembang dengan mak dia. Diorang tengah brainstorm whether she should still stay in the hospital for a few more days of balik. Doktor nak discharge La on Saturday, tapi, on Thursday tu baruuuuu je buat operations untuk buang the leftover of the dead skin as well a skin graft. Skin was taken from paha kanan and ditampal kat tangan tu. Masa Friday tu, before aku datang, according to La, darah masih meleleh kat kaki dia tu and nurse baru tolong balutkan semula luka due to skin grafting tu. Kaki tu masih pedih. Dah le tangan sakit lagi, now tambah lak luka kat kaki. Dia nak jalan pun susah. Tapi, doktor tak leh buat apa pun lagi sebab dia dah tak yah buat dressing on daily basis lagi. Tu yang doktor nak discharge je dia.

Kalau ikut aku, better le balik rumah je. Bila dah balik rumah tu, aku rasa cepat sikit heal penyakit-penyakit ni. The home environment bagi aku membantu mengubat sakit. Tapi, mak La ada different opinion. Dia rasa better La dok lagi kat spital tu. La pulak dah eager nak balik, at the same time, dia tau yang kaki dia tu tak larat nak jalan sangat. Payah nanti nak kena datang hospital for appointments untuk bukak balutan kat kaki tangan dia tu.

As a compromise, aku sebagai orang sihat and as if yang gagah sebab nak kasi tenang hati La and mak dia, aku kata kat diorang, stay je le kat hospital tu until Monday. Mak dia pun suggest mintak dok lagi kat spital at least for another two three days pun. Aku pesan kat La, cakap le yang kalau dia balik rumah, over the weekend nanti anak-anak sedara dia datang umah mak dia tu, tak leh le pulak dia nak rest sebab budak-budak tu nanti dok kacau dia. Bukan kacau apa pun.. anak-anak sedara dia tu kecik-kecik lagi and masih nak meleser sana sini.. kang kot diorang meleser ganas-ganas, tak pasal-pasal jadik lain lak. Tu yang better le kot dok kat spital tu at least until Monday.

Hari ni, aku tak tau lak apa cite La. Aku pesan kat La soh sms aku kalau dia dah discharge. Ni tak sms pun lagi so tak tau lagi update dia. Aku leh sms dia, tapi since dia accident hari tu, dia tak on pun phone dia. So tak guna le pun kalau aku sms. Tunggu je le update dari dia nanti.

From hospital tu, aku balik rumah. An tak balik lagi. An busy nak lampos hari Jumaat tu dengan meeting. So aku ajak Alin and family berdinner bersama kat luar sambil bergossip. Biasak ah kalau aku dan Alin dah bertemu. Tapi mostly, gossip hal ehwal keluarga je.. takat update what we've missed about each other and the rest of the family je. Balik tu, aku layan tv jap, and tido while tunggu An balik.

Aku tak sedar pun bila An balik. Yang aku tau, dia pandai-pandai sediakan tempat tido sendiri depan tv, and aku as usual amik port atas sofa. Ahak!

Pagi Sabtu, kitorang dah plan nak balik Semban dengan Alin and anak-anak dia. Laki Alin keje Sabtu tu, so dia akan balik Semban malam tu lepas keje. An tetiba lak nak kena teman parents dia pegi wedding. Tu suma tak plan awal-awal tu. So since plan nak balik Semban memang dah buat awal lagi, An takde le nak ajak aku ke wedding tu. Wedding ntah sapa-sapa ntah, tapi since orang tu datang ke wedding kitorang hari tu, so mentua aku rasa obliged le untuk attend wedding anak orang tu. An pun tak tau sapa punya wedding tu, so tak salah le kalau aku tak tau. And, idak le An nak ajak aku ke wedding tu knowing that aku dah janji nak bawak Alin balik Semban. Tapi An pesan, jangan bagitau family aku pasal dia pegi wedding. Dia segan sebab dia lambat balik Semban to attend a wedding. Aku ok kan je le. Cover line gitu.

Aku gi amik Alin and the kids kat rumah diorang, then we left for Semban. The main reason aku balik Semban kali ni sebab nak tengok anak Usu and Usu. Since dia bersalin hari tu, aku tak jenguk pun lagi dia. Selama ni, everytime dapat anak buah baru, aku antara orang yang awal pegi melawat. Sometimes, time the mother baru masuk spital and belum beranak pun aku dah melawat. Time Alin bersalinkan Adam dulu, aku siap amik leave bagai. Aleh-aleh, bila adik bongsu sendiri bersalin, aku lambat jengok. Simply because kali ni aku dah kawen, and responsibility pun shifted. Ipar-ipar dia pun dah melawat dia, tapi kakak dia ni tak melawat lagi. Tu yang tak boleh tidak, aku kena gak balik Semban. Tapi sebelum sampai rumah parents aku, sempat kitorang melencong dulu ke bandar Semban. Gi shopping dulu, boleh? Kekekekeke..

At around noon, An called. Aku ingatkan dia nak bagitau aku soh get ready untuk amik dia kat stesen mana-mana because that's the plan. Aleh-aleh, he called to tell me that dia, Mama and his two brothers were on their way to Pilah. Huh? Sentap jap aku. Well, dia ada mentioned yang Mama nak balik Pilah weekend tu. Mama je, Papa tak ikut. Dia ada ajak aku tido Pilah, tapi semestinya aku tidak mengiyekan. Aku nak gak tido kat Semban tu sebab aku sure punya aku rasa tak puas lepak dengan family aku. Macam le ada banyak hari weekend tu. Kalau dah tido kat Pilah Sabtu tu, then tak tido Semban ke kan?

Then, aku tanya dia camana aku nak pick up. Dia soh aku pegi Pilah. Then dengan selambanya di dalam kete tu bersama dengan Mama and his brothers, dia ajak tido Pilah malam tu. Tu takpe lagi.. ayat tambahan dia yang aku tak tahan tu.. Dia kata, lagipun dah dua minggu aku tak gi rumah parents dia. Huh? What? Ungkit? Sentap terus. Ni tak sentap jap, tapi sentap terus.

Takpe.. kat phone tu, aku kata kat dia, takpe le.. kalau dia nak, dia leh tido kat Pilah, and aku tido kat Semban. No hal. Then later dia kata, ok le kalau aku datang later ke Pilah then kitorang will balik Semban. Bukan dia ada hal penting pun kat Pilah tu. Takat nak kemas umah yang kosong tu.. takat nak find solution untuk masalah kelawar yang banyak kat umah tu. Penting ke?

Ye, aku selfish.

Later on dia call kata dia dah sampai Pilah, then kasi tau aku tak yah le datang sebab jalan jem teruk kat area Bukit Putus tu. Aku lega amat tapi hati tetap hangat. So aku hantar le sms panjang kat dia.

Segala yang boleh aku ungkit, aku ungkit. Nasib le kan. Sapa soh ungkit. Aku ni kan ke evil yang genius. Pastu dia kata sori and tanya aku takkan aku tersinggung lak. Harus le tersinggung. Hangin. And malam tu aku tido kat Semban, dia kat Pilah. For the first time, since the wedding tiga bulan lepas, kitorang tak berada di tempat yang sama di malam hari. Penting tu weh! Kekekekekeke..

The next day aku kuar dengan Alin and family dia. Ingatkan nak gi tengok wayang. Tapi, malang sekali yang tiket suma dah sold out. Hampeh. Keciwa. Since dah tak leh tengok wayang, kitorang pun pegi le shopping sakan. Masa tengah shopping tu, An sms bagitau yang dia dah on the way ke rumah parents aku. Tumpang adik-adik dia and Mama dia yang on the way balik KL. Hati ni kan ke masih berangin. Aku bagitau dia yang aku takde kat umah, and dia balas kata takpe. And aku teruskan pershoppingan..

Balik, aku buat perangai aku le kan. Buat bodoh aku. Agak-agak paham sendiri ah kan. Later later baru aku layan dia bila aku dah sejuk sikit. Sendiri mau ingat gitu le.

Malam tu, kitorang tido Semban. Memang aku nak balik KL Monday morning pun. Tapi malam tu, at about 10 pm, hubby Usu dapat call from hospital. Earlier that day, Usu dengan baby dia ada gi hospital. Check up, mostly on baby tu punya jaundice. Baby tu punya kuning agak obvious gitu. Dah le baby lahir tak cukup bulan and weigh only 2.3kg. And malam tu bila diorang dah dapat results darah baby tu, diorang suruh bawak baby tu ke spital. Kalau ikutkan, memang le malas nak layan ke spital malam gitu. Aku call Zari, tanya pendapat dia. Dia suggest bawak gak ke spital. It's common untuk newborn dapat jaundice tapi it's better to be safe kan.

By the time kitorang sampai spital, dah nak midnight. Kat reception ER tu, masa kitorang nak register, aku impress sangat sebab diorang ni dah standbykan kad baby adik aku kat kaunter tu. Diorang memang dah ready gitu untuk admit the baby. Impress amat! We are talking about hospital kerajaan tau! Aku rasa macam nak tulis surat congratulations je kat hospital tu on kecekapan diorang. Very der tau!

Past midnight, entah kul berapa entah, dalam kul 1 kot, confirm baby tu kena admit. Tapi, since bed tak cukup untuk ibu, adik aku kena tinggalkan baby dia kat spital. Bercucuran le airmata adik aku tu. Dah le masa dapat call from hospital soh bawak anak dia ke spital dia dah mula menangis. Bila kena tinggalkan anak dia, lagi le dia nangis. Dia lak, baru lepas ceaser hari tu and tak kuat pun lagi. Tambah lak dengan kesedihan ni. Adehhh.. sian adik aku tu. Sayu bebeno le kan. Doktor kata dia leh datang semula as early as kul 7 pagi untuk susukan anak dia nanti. So kitorang pujuk le dia yang tak le lama mana dia kena tinggalkan anak dia tu.

Kitorang sampai umah semula dah dekat kul 2 pagi kot. Aku bagitau parents aku, takpe le.. pegi le spital tu pagi-pagi nanti bawak Usu. And aku dengan An, alang-alang dah ada kat Semban tu, kitorang nak pegi terus Pejabat Agama kat Semban tu nak amik sijil kawen and kad kawen tu. Dah tiga bulan kawen baru nak siap suma dokumen tu, boleh? Sabo je le.

Pagi ni, at about 8 something, kitorang dah ada kat Pejabat Agama. Amik dokumen tu, and gerak balik KL. Singgah Nilai for breakfast, makan nasi lemak. Bijak amat aku tu kan.. Dah le mata kelat sebab tido sikit.. tambah lak dengan nasi lemak! Recipe for disaster gitu!

Oh lupa lak.. over the weekend.. aku ada mimpikan Zaidee nun di Canada itewww!! Muahahahaha!! Finally masuk gak si Zaidee dalam mimpi aku. Tapi since aku fenat nak tulis, nanti le aku tulis kalau rajin. Kalau rajin je le ye. Tak kalu, anggap le tiada yang menarik mana pun mimpi itu.. Muahahahaha!!

Angah

3 comments:

Anonymous said...

Fanjang nyer... fenat tak aku memvaca :-p....

Wokehhh... dah baca..

Anonymous said...

Eekkkkkk... fenat TAU... ayooo.. typing error... harap maap...

Angah said...

hahahahaha.. bagussss!! walaupun panjang, kau tetap baca!