Cetusan hati, ilham jiwa, luahan rasa, tarian jari, sulaman kata, tersebut cerita..

Tuesday, 29 July 2008

Majulah Sukan Untuk RM1m

Kita stop dulu kisah biru itu yach! Pada sesapa yang dok carik kaler biru kat entry bawah tu, silap le ye. Entry masih putih bersih. Biru yang ada cuma kena read between the lines je. Karekter masih terlalu muda untuk aku birukan, yach! Hahahahaha.. Walaupun aku tau cite aku tulis itu takkan ada pelajaran moral di dalamnya, tapi aku masih ada moral conscience. Hik! Tak tergamak aku membirukan mereka kala ini. Apa-apa pun, nantilah aku sambung kalau aku rajin and ada idea ye. Kalau takde, haruskah berkubur cite itu di Episod 1?? Hish.

Pastu, tima kasih dengan idea tuko nama tu ye. Sesungguhnya, nak mereka nama untuk karekter idak le mudah. Lately ni, aku rasa, novel banyak guna nama yang terlalu komersil. Nama yang aku rasa, diorang wish diorang dapat nama tu, tapi mak bapak diorang tak kasi nama tu. Instead, mak bapak kasi nama Tijah, Limah, Senah etc or Atan, Seman, Leman etc. So, sebab aku malas nak pikir nama lama, aku tibai je le apa yang datang ke otak aku, plus aku leh kembangkan karekter nama itu kelak (kot ada sambungan, that is!).

Err.. benonya aku nak tulis pasal kisah lain ni. Aku nak ngomel sikit. Lama dah tak ngomel. So about time yach!

Gini. Aku moskel dengan ahlil sukan kita yang tak leh nak compete kat international level. I am not talking about lari 100m, 200m, lompat tinggi, lompat jauh, renang, bolasepak, hoki etc. Tu memang dah pasti kita ada handicap. Orang kita pendek le, orang kita takde stamina le, orang kita tak cukup taktik le, orang kita corrupt le. Fine. Tu aku paham.

Yang aku tak paham ni, sukan macam boling, memanah, diving, sychronised swimming, gymnastics and the likes. Nape kita tak leh excel eh? To me, it's more about competing with yourselves, your abilities. Apa guna Majlis Sukan Negara le, sekolah sukan ke kalau kita still tak leh nak ke mana-mana with athletes kita? Bukan tugas diorang memastikan that we provide ahlil sukan kita dengan kelengkapan yang cukup, yang baik, jurulatih yang professional etc. Tak ke? Takat diving tu for example, aku rasa lengkap segala yang kita ada. Tapi still nape kita tak penah dapat emas dalam Olimpik eh?

Kalau bola tu, aku tak harap le kan. Ni malam, tatau berapa gol nak kena sumbat. Tapi, mana le tau kan.. kot-kot bawah coach sekarang ni, kita terer. It ain't over till it's over kan, kata orang. So, there's still hope. A faint one, I guess.

Ok dah. Tu je omelan buat masa ini. Sekian.

Angah

2 comments:

Anonymous said...

acara boling belum masuk olimpik, kalau skuasy masuk olimpik kan bagus ek, ada la harapan emas,
diving plak memang takleh lawan china, Us, ostrolia, britian sebab cara latihan depa dan skolah sukan depa lagi bagus rasanya.
hope acara memanah ,badminton atau lumbasikal(azizulhasni) depat la bawa balik emas pertama... huhuhu

-ingat cite color biru hari ni, frust -
ojij

Anonymous said...

Betullah ngah..org jepun pun pendek jugak(kpd pembaca2 gersang jangan salah tafsir!!)tapi boleh jugak menang olimpik tu kot...tp ngah, gayanya kita takat bangga dgn sukan paralimpik saja...
Ngah...ko tak yah ngomel2 cepat samb citerrr Tipah tu...
(aku heran sape yg guna "tak mo tulis nama" tu...tu aku punya sign weiiii!!)